FAT – za wcześnie na triumf. Dlaczego sprawa inwestycji deweloperskiej jeszcze się nie zakończyła

W ostatnich tygodniach Urząd Miejski we Wrocławiu hucznie ogłosił, że projekt zabudowy dawnego FAT „został odrzucony” przez miasto. Ta informacja została szybko przyjęta w mediach lokalnych jako sukces społeczny i sygnał, że mieszkańcy wygrali walkę z patodeweloperką.

Rzeczywistość jest jednak bardziej złożona: formalnie nic jeszcze nie zostało rozstrzygnięte, a inwestor wciąż może podjąć kolejne kroki prawne, które odsłonią realne zagrożenia dla przestrzeni miejskiej, jakości życia i budżetu Wrocławia.

Polityka miasta kontra realna procedura prawna

Radość z komunikatu Urzędu Miasta jest zrozumiała – w końcu urzędnicy chociaż dostrzegli argumenty mieszkańców i rad osiedli, które przez wiele miesięcy głośno podnosiły krytykę wobec planów dewelopera. Od konsultacji społecznych, spotkań, pism, publicznych debat po codzienną obecność obok miejsca inwestycji – to była wielomiesięczna praca społeczna i obywatelska.

Tyle że oficjalne komunikaty o rzekomym „odrzuceniu projektu” w kontekście FAT nie mają charakteru decyzji administracyjnej i nie kończą procedury niejako „raz na zawsze”. Urząd Miejski nie ma bowiem kompetencji do formalnego odrzucania projektów inwestycyjnych tego typu – jedynie wydaje opinię lub stanowisko. Prawna decyzja, która zaważy o losie inwestycji, musi zostać podjęta przez Radę Miejską Wrocławia, bo to ona jest właściwa do ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub odmowy takiej zgody – zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych i inwestycji towarzyszących tzw. „Lex Deweloper”.

To właśnie Rada – jako organ uchwałodawczy gminy – musi podjąć uchwałę o ustaleniu lokalizacji albo odmowie jej ustalenia; inaczej inwestycja nie może zostać zrealizowana w trybie specustawy.

Ustawa „Lex Deweloper” – nie taka groźna, ale kluczowa dla FAT

Specustawa mieszkaniowa, potocznie nazywana Lex Deweloper (ustawa z 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących), reguluje szczególne zasady realizacji inwestycji mieszkaniowych – m.in. możliwość lokalizacji inwestycji bez konieczności istnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli zostanie ustalona lokalizacja przez radę gminy (miasta).

Art. 5 tej ustawy przewiduje, że inwestycji mieszkaniowej nie lokalizuje się na określonych obszarach chronionych, a inwestycję można przeprowadzić niezależnie od istnienia MPZP, jeżeli jest zgodna ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

To właśnie dlatego inwestor może jeszcze zgłosić wniosek do Rady Miejskiej, która formalnie decyduje o tym, czy zgodzić się na inwestycję w trybie tej ustawy.

Rady osiedli i petycje – głos społeczny się liczy, ale to nie koniec

W toku konsultacji społecznych i spotkań organizowanych w związku z planami inwestora na FAT radne i radni osiedli aktywnie wyrażali swoje stanowisko. Rada Osiedla Grabiszyn-Grabiszynek jednogłośnie przyjęła uchwałę negatywnie opiniującą koncepcję urbanistyczno-architektoniczną planowanej inwestycji – wskazując m.in. na ogromną skalę budowy wobec charakteru istniejącej zabudowy oraz potencjalne obciążenia komunikacyjne i społeczne tej części miasta.

Nie wszyscy radni stoją po stronie mieszkańców

To, co szczególnie powinno niepokoić, to fakt, że wśród radnych miejskich są osoby jawnie sprzyjające interesom inwestorów i deweloperów. To m.in. przewodniczący kluczowych komisji – Komisji Architektury i Urbanistyki oraz Komisji Gospodarki Komunalnej – Sebastian Lorenc i Dominik Kłosowski. W kontekście procedowania projektów inwestycyjnych ich stanowiska są istotne dla przebiegu dyskusji nad ewentualnym wnioskiem inwestora i przyszłą uchwałą Rady.

Oznacza to, że jeżeli w Ratuszu znajdą się woli politycznej, by takie projekty akceptować – inwestor może liczyć na wsparcie nie tylko w prezydencie miasta, ale również wśród części radnych.

Dlaczego nie możemy odpuszczać – ryzyko kolejnych prób

Gdyby inwestycja nie została zaakceptowana w trybie Lex Deweloper, inwestor nie zostaje zupełnie bez narzędzi. W rzeczywistości mają dalsze możliwości w postaci zastosowania innych narzędzi planistycznych (np. Zintegrowany Plan Inwestycyjny).

Potrzeba debaty, a nie triumfu

Największym zagrożeniem wynikającym z medialnych komunikatów o rzekomym „końcu sprawy FAT” jest uspokojenie czujności społecznej. Problem nie został rozwiązany raz na zawsze – tylko przesunął się w czasie. Jeżeli spojrzymy na inwestycję tylko jako na spór o jedną działkę, stracimy perspektywę systemową, która dotyczy tego, jak wrocławianie zdecydują o przyszłości własnego miasta.

To nie jest walka jednorazowa – to debaty o standardach urbanistycznych, roli konsultacji społecznych i udziale obywateli w decyzjach przestrzennych, które będą powracały przy każdej dużej inwestycji w mieście. Nie wolno nam się cofnąć teraz, kiedy dopiero otwierają się drzwi formalnej procedury decyzyjnej.

O przyszłości FAT niech zdecydują mieszkańcy

Na urzędników liczyć nie możemy. Na radnych również. Na dewelopera – co oczywiste – również. Tylko mieszkańcy mogą wskazać kierunki przyszłego zagospodarowania tego prestiżowego terenu.

Dlatego nie wolno czekać na kolejny kryzys. Czas rozpocząć społeczną dyskusję nad tym, co dopuszczamy w tej lokalizacji – w innym przypadku ktoś zrobi to za nas.

przez admin

Czy we Wrocławiu działa śmieciowa ośmiornica?

Coraz więcej faktów wskazuje, że wrocławski system gospodarowania odpadami nie jest jedynie technicznym problemem samorządu, lecz polem gry polityczno-biznesowej, w której kluczowe role odgrywają ci sami ludzie, te same nazwiska i te same spółki. Oficjalnie – same przypadki. Nieoficjalnie – sieć powiązań, która coraz bardziej przypomina ośmiornicę.

Afera, która nie chce zniknąć

We Wrocławiu od miesięcy mówi się o „aferze śmieciowej”. To określenie początkowo funkcjonowało w kuluarach – wśród radnych, urzędników i ludzi związanych z branżą odpadów. W ostatnich dniach światło dzienne ujrzały nowe fakty. Stało się to dzięki publikacjom medialnym i kolejnym decyzjom ratusza, które zamiast uspokajać sytuację, tylko ją komplikują.

Problem nie dotyczy wyłącznie pieniędzy, choć te – liczone w setkach milionów a nawet miliardach złotych – są tu kluczowe. Chodzi również o zaufanie do państwa i samorządu, o elementarne standardy przejrzystości oraz o pytanie, czy politycy i ich najbliżsi powinni funkcjonować jednocześnie po obu stronach stołu: tej publicznej i tej biznesowej.

Tym bardziej, że haracz na styku obu stron barykady płacą nie politycy a zwykli mieszkańcy

Gazeta Wyborcza odsłania kulisy

Iskrą, która rozpaliła dyskusję na nowo, był tekst wrocławskiej „Gazety Wyborczej”. Dziennikarze opisali w nim działalność męża prominentnej posłanki Koalicji Obywatelskiej, Anny Sobolak – polityczki od lat specjalizującej się w tematyce gospodarki odpadami.

Z ustaleń wynika, że mąż posłanki przez długi czas zarabiał bardzo duże pieniądze, doradzając jednej z największych firm śmieciowych działających na terenie Wrocławia. Samo doradztwo – w oderwaniu od kontekstu – nie byłoby niczym nagannym. Problem pojawia się wtedy, gdy spojrzymy na całą sieć zależności.

Znamy bowiem tylko wierzchołek góry lodowej. Wiemy o trzech fakturach na 60 000 zł. Jednak czy to wszystko? Czy doradztwo miało miejsce wyłącznie względem jednej firmy, która zarabia na wrocławskich śmieciach? Sprawa powinna być przedmiotem szczegółowej analizy. Opinia publiczna powinna poznać fakty, jednak tu wszystko zależy wyłącznie od dobrej woli posłanki. Wyłącznie wyspecjalizowane organy dysponują narzędziami do weryfikacji jak było naprawdę.

Kim jest Anna Sobolak?

Dla wielu mieszkańców Wrocławia Anna Sobolak zaistniała w przestrzeni publicznej dzięki emocjonalnemu nagraniu, w którym zwracała się do prezydenta Ukrainy słowami “You are our hero!” i “Sława Ukrainie”. Być może to stamtąd wzięła standardy w relacjach między parlamentem a biznesem? Niech ten medialny obraz nie przysłoni jednak faktu, że Sobolak jest posłanką pierwszej kadencji, która do Sejmu dostała się z 6. miejsca na liście Koalicji Obywatelskiej, zdobywając 7675 głosów.

Wcześniej była szerzej nieznana poza wąskim gronem działaczy partyjnych. W kampanii wyborczej dała się jednak zapamiętać z innego powodu – miasto i okoliczne powiaty zostały dosłownie zasypane banerami z jej wizerunkiem oraz hasłem: „Oczyśćmy Polskę”. Hasłem nośnym, sugestywnym i – jak się dziś okazuje – nabierającym nieoczekiwanie ironicznego znaczenia.

Po wejściu do Sejmu Sobolak szybko zaczęła budować swoją pozycję jako jedna z bardziej aktywnych posłanek w obszarze gospodarki odpadami. Regularnie zabiera głos w Sejmie, składa interpelacje i występuje jako ekspertka od systemów śmieciowych. Jej aktywność dotyczy nie abstrakcyjnych regulacji, lecz bardzo konkretnych mechanizmów funkcjonujących w samorządach, w tym we Wrocławiu.

To właśnie w tym miejscu zachodzi obawa, że może nastąpić zasadniczy konflikt interesów – nawet jeśli formalnie nie został on nigdzie stwierdzony.

Polityczne wspólniczki – interesy i wspólny wróg

Sobolak nie działa w polityce sama. Jej najbliższą sojuszniczką jest Renata Granowska i drogi obu pań od lat biegną blisko siebie. Gdy Granowska kierowała wrocławską Platformą Obywatelską, Sobolak była sekretarzem struktur i szefową sztabu wyborczego w wyborach samorządowych.

Gdy pojawiały się potrzeby personalne, na przykład zatrudnienie w starostwie powiatowym najbliższej rodziny prominentnych radnych PO – Sobolak miała odgrywać kluczową rolę. Starosta Powiatu Wrocławskiego był w końcu jej asystentem społecznym, podobnie jak jego córka.

Dziś, mimo formalnego usunięcia Granowskiej z partii, współpraca trwa.

Obie polityczki łączy dziś także wspólny przeciwnik: regionalny baron Koalicji Obywatelskiej, Michał Jaros, oraz jego najbliższe otoczenie. Konflikt wewnątrz KO przenosi się na poziom samorządów i spółek komunalnych, gdzie stawką są realne pieniądze i wpływy.

W tym kontekście decyzje dotyczące Ekosystemu i przetargu śmieciowego przestają być wyłącznie techniczne. Stają się elementem politycznej rozgrywki.

Mąż posłanki i firma śmieciowa

Mąż Anny Sobolak nie jest anonimowym konsultantem z zewnątrz. Przez lata był prezesem wrocławskiej spółki Ekosystem, czyli miejskiego podmiotu odpowiedzialnego za gospodarkę odpadami. W 2024 roku, już jako prywatny doradca, współpracował z firmą, która aktywnie działa na terenie miasta i żyje z kontraktów związanych z odbiorem i zagospodarowaniem śmieci.

Według medialnych ustaleń poza wystawianiem tej firmie faktur miał spotykać się w 2024 roku z dyrektorem jednego z kluczowych departamentów Urzędu Miejskiego Wrocławia, któremu podlega nadzór właścicielski nad spółkami komunalnymi.

W tym nadzór nad Ekosystemem.

Sport, polityka i pieniądze

Wspomniana firma śmieciowa sponsoruje między innymi Spartę Wrocław i Śląsk Wrocław Handball. Sponsoring klubów sportowych to sposób, by dotrzeć do prominentnych polityków. W tym przypadku wszystkie ślady prowadzą do Renaty Granowskiej. W jaki sposób?

W czasie, gdy mąż posłanki Sobolak świadczył dla niej usługi, prezesem WKS-u był Wojciech Granowski. Nazwisko nie jest przypadkowe.

Renata Granowska wchodzi do gry

Wojciech Granowski jest mężem Renaty Granowskiej – dziś pierwszej wiceprezydent Wrocławia, a wówczas szefowej wrocławskich struktur Platformy Obywatelskiej. To ona w okresie świąteczno-noworocznym 2024 roku, poza oficjalną ramówką, pojawiła się w Radiu Wrocław, by niespodziewanie skomentować sytuację w Ekosystemie. Skąd takie nerwowe posunięcie?

Poza tłumaczeniem się z dziwnych wydatków opłacanych służbową kartą (26 000 zł na jedzenie i picie), odniosła się do niespodziewanej dymisji Izabeli Piekielnik, która kilka dni wcześniej rzuciła papierami w atmosferze skandalu.

Granowska mówiła o swoich wątpliwościach dotyczących przetargu na zagospodarowanie odpadów. Zwracała uwagę, że nastąpiła konieczność zadania pytań i o bezpieczeństwie finansowym mieszkańców. To ona wówczas publicznie postulowała objęcie przetargu tzw. tarczą antykorupcyjną ABW i CBA.

Deklaracja brzmiała poważnie. Jak się zapewne domyślacie – żadnej tarczy nie było, ale więcej o tym przeczytacie poniżej.

Przetarg, który zmienia wszystko

Czy na politycznych układach korzysta śmieciowy oligopol? Ekosystem przygotowywał się w 2024 roku do jednego z największych przetargów w swojej historii – postępowania na zagospodarowanie odpadów komunalnych, wartego setki milionów złotych. Równolegle spółka zawierała umowy z wolnej ręki, również dotyczące tej samej sfery działalności.

Stroną tych umów – tak się składa – była firma, która płaciła mężowi posłanki Sobolak za doradztwo. Przypadek? Być może. Dla publicznych pieniędzy taka sytuacja jest jednak skrajnie niebezpieczna.

Zwłaszcza że rozmowy męża posłanki z urzędnikiem miejskim miały dotyczyć sytuacji w spółce, którą wcześniej sam zarządzał. Dla porządku dodajmy, że zarówno posłanka jak i jej mąż temu zdecydowanie zaprzeczają.

Tarcza, której nie było

Jak ujawniła w innym materiale Gazeta Wyborcza, Ekosystem nie złożył wniosku do CBA o objęcie przetargu specjalną tarczą antykorupcyjną, choć prezes Paweł Karpiński wielokrotnie zarzekał się, że każdy dokument jest sprawdzany przez służby. Samo postępowanie został ogłoszony znacznie później niż planowano. Zanim to się stało dymisję złożyła dotychczasowa Prezes Ekosystemu – co w spółkach komunalnych zdarza się niezwykle rzadko.

Zamiast uspokojenia sytuacji pojawił się chaos. A w obronę spółki zaangażowała się wiceprezydent Renata Granowska, odpowiedzialna za kulturę, sport i część funduszy europejskich. Dlaczego właśnie ona? Tego nikt oficjalnie nie wyjaśnił.

Jedno jest natomiast pewne: firma, na rzecz której pracował mąż posłanki Sobolak, nie straciła na tym zamieszaniu. Przeciwnie – wykonuje zlecenia bez przetargu po znacznie lepszej niż dotychczas cenie.

Cień śledztwa i aresztowań

Na tym tle szczególnie niepokojąco brzmi inny fakt. Na oficjalnej stronie miasta Wrocławia można znaleźć informację, że prezes i członek zarządu wspomnianej firmy śmieciowej zostali zatrzymani w śledztwie dotyczącym nielegalnego wysypiska odpadów w Rudnej Wielkiej. Sąd zdecydował o ich tymczasowym aresztowaniu.

Mimo to spółka nie zniknęła z rynku. Wręcz przeciwnie – nadal aktywnie działa we Wrocławiu, pozostaje beneficjentem miejskiego systemu i buduje swój wizerunek poprzez sponsoring sportu.

Przetarg w zawieszeniu

Miasto – pod pretekstem, który wielu ekspertów określa jako absurdalny – odwołało przetarg na zagospodarowanie odpadów. Jak dowiedzieliśmy się we wtorek – firmy śmieciowe złożyły odwołanie od tej decyzji do Krajowej Izby Odwoławczej. Jej wyrok może podlegać dalszym zaskarżeniom więc sprawa może się ciągnąć miesiącami.

A funkcjonowanie miasta na podstawie umów z „wolnej ręki” ma swoich beneficjentów.

W okresie bez przetargu ktoś musi odbierać i zagospodarowywać odpady. I niemal pewne jest, że największa część tych pieniędzy trafi do firm, która już wcześniej były bardzo poważnymi graczami na wrocławskim, oligopolicznym rynku.

Zapłacą za to – oczywiście – Wrocławianie i Wrocławianki. Jak czytamy w Inforze mogą zafundować także tańsze śmieci w innych miejscowościach, bo dzięki wrocławskiemu eldorado są w stanie zdobywać nowe rynki.

„Firmy odpadowe startujące w przetargach w całej Polsce potrafią na jednych rynkach agresywnie zaniżać ceny – po to, by wygrać postępowanie – a następnie „odbić” sobie straty, oferując zdecydowanie wyższe stawki tam, gdzie samorząd ma ograniczone pole manewru (…). Z publicznie dostępnych danych wyłania się dość czytelny obraz: te same podmioty potrafią na mniejszych rynkach oferować stawki nawet o kilkadziesiąt, a w niektórych frakcjach o kilkaset procent niższe niż we Wrocławiu.

Za kompleksową usługę (odbiór, transport i zagospodarowanie) bioodpadów we Wrocławiu ta sama firma wyceniała tonę na 1 310 zł, podczas gdy w Chrzanowie – na 746 zł. W przypadku tworzyw sztucznych, metali i opakowań różnica jest jeszcze bardziej uderzająca: 1 410 zł za tonę we Wrocławiu wobec 725 zł w Chrzanowie. Przy przeterminowanych lekach skala rozjazdu sięga tysięcy złotych: 11 000 zł za tonę we Wrocławiu kontra 5 800 zł w Chrzanowie. W kluczowych frakcjach oznacza to różnice od około 70 do niemal 100 procent – przy tym samym wykonawcy.”

Małe miasto, wielkie przypadki

Wrocław bywa nazywany „dużym miastem o małomiasteczkowych relacjach”. Wszyscy się znają, wszyscy się spotykają, wszyscy mają do siebie numery telefonów. W takim środowisku przypadki rzeczywiście się zdarzają.

Problem w tym, że w aferze śmieciowej tych przypadków jest po prostu za dużo. Za dużo nazwisk, za dużo powiązań, za dużo decyzji, które zawsze – w dziwny sposób – układają się w korzystną całość dla tych samych podmiotów.

Coraz gorszy zapach

Można oczywiście tłumaczyć wszystko zbiegiem okoliczności. Można mówić o nagonce politycznej, medialnej przesadzie i złej woli krytyków. Tylko że z każdym kolejnym tygodniem ta historia coraz gorzej pachnie. To włoski zapaszek, który zamiast alpejską świeżością przypomina raczej klimat Neapolu. Czy mamy we Wrocławiu naszą Camorrę? Z pewnością nie, ale kto wie, nasi politycy nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa.f

Mieszkańcy Wrocławia mają pełne prawo pytać, czy w mieście nie działa właśnie śmieciowa ośmiornica – system zależności, który oplata samorząd, politykę i biznes, skutecznie chroniąc swoich i wypychając na margines interes publiczny.

Bo w tej historii stawką nie są już tylko śmieci.
Stawką jest wiarygodność władzy.

przez admin

Niema Rada Wrocławia. Komfort Sutryka, kompromitacja Koalicji Obywatelskiej

Rada Niema Wrocławia. Komfort Sutryka, kompromitacja Koalicji Obywatelskiej

Czwartkowe posiedzenie Rady Miejskiej Wrocławia przeszło do historii nie jako moment przełomu, lecz jako spektakl politycznej kapitulacji. Rada, która miała przemówić w imieniu mieszkańców, wybrała milczenie. A milczenie to dało Jackowi Sutrykowi i jego zapleczu dokładnie to, czego potrzebowali – komfort dalszego rządzenia.

Sesja, która miała być próbą

Dzisiejsza sesja Rady Miejskiej Wrocławia miała – wedle zapowiedzi i oczekiwań – stać się momentem poważnej próby dla lokalnej klasy politycznej. Po miesiącach narastających kontrowersji wokół prezydenta Jacka Sutryka, po decyzjach prokuratury, po zatrzymaniu i akcie oskarżenia, radni otrzymali wreszcie możliwość, by jasno określić swoje stanowisko. Nie w mediach społecznościowych, nie w kuluarach, lecz w świetle kamer i w imieniu wrocławian.

Zamiast tego zobaczyliśmy jednak Radę Niemą – organ uchwałodawczy, który abdykował z roli forum debaty i kontroli władzy wykonawczej. Sesję, w której formalnie odbyło się głosowanie nad apelem do prezydenta o zrzeczenie się mandatu, ale faktycznie nie odbyła się żadna realna rozmowa o odpowiedzialności, standardach i przyszłości miasta.

Komfort rządzenia zamiast odpowiedzialności

Jacek Sutryk może dziś spać spokojnie. Mimo głośnych zapowiedzi „rozliczeń”, mimo wzmożenia w regionalnych strukturach partii rządzącej, mimo publicznych deklaracji o trosce o wizerunek miasta – nic się nie stało. Sutryk, jego zastępczyni Renata Granowska oraz całe zaplecze polityczno-urzędnicze mogą rządzić dalej, dokładnie tak jak dotąd.

Na nic zdało się prężenie muskułów. Na nic uchwała dolnośląskiego zarządu Koalicji Obywatelskiej, wzywająca Jacka Sutryka do rezygnacji z funkcji prezydenta. Dokument, który miał być sygnałem „odpowiedzialności” i „standardów”, okazał się politycznym rekwizytem – dobrze brzmiącym w komunikacie prasowym, kompletnie bez znaczenia w realnej polityce miejskiej.

Radni Koalicji Obywatelskiej wcześniej grzecznie zagłosowali za budżetem miasta, zapewniając prezydentowi stabilne funkcjonowanie aparatu władzy. A dziś poszli krok dalej – nawet nie zdobyli się na elementarną konsekwencję wobec własnego stanowiska partyjnego.

Apel o rezygnację Sutryka? KO nie skorzystało z okazji do pokazania konsekwencji

Kulminacyjnym punktem sesji był projekt apelu Rady Miejskiej Wrocławia do prezydenta Jacka Sutryka o podjęcie decyzji o zrzeczeniu się mandatu. Treść apelu była jednoznaczna, wyważona i – co szczególnie istotne – bliźniaczo podobna do stanowiska władz Koalicji Obywatelskiej.

Rada, działając w interesie mieszkańców, wskazywała wprost, że sytuacja, w której najwyższy przedstawiciel miasta został zatrzymany, usłyszał zarzuty i ma postawiony akt oskarżenia, jest niedopuszczalna. Podkreślano konieczność odbudowy zaufania społecznego, stabilności funkcjonowania miasta i uniknięcia nieodwracalnych strat wizerunkowych.

Głosowanie nad apelem do prezydenta Jacka Sutryka o zrzeczenie się mandatu miało charakter testu zero-jedynkowego. Nie było tu miejsca na niuanse, półtony ani proceduralne wykręty. Było pytanie o elementarną odwagę polityczną i o to, czy radni są gotowi wziąć odpowiedzialność za swoje publiczne deklaracje.

Tyle warta jest ta Rada Miejska - przecież to tylko apel. wstydźcie się. Nie jesteście godni reprezentować mieszkańców Wrocławia. pic.twitter.com/RWKPAGbSjt

— ZTS-Polityka (@ZTS_Polityka) December 18, 2025

Wynik głosowania mówi wszystko:

za apelem – 10 radnych,
przeciw – 15 radnych,
wstrzymujących się – 2 radnych,
niegłosujących mimo obecności – 8 radnych.

To właśnie ta ostatnia grupa powinna szczególnie przykuwać uwagę mieszkańców Wrocławia. Ośmiu radnych było obecnych na sali, kworum zostało osiągnięte, system do głosowania działał – a jednak nie zdobyli się oni nawet na symboliczny gest poparcia bądź sprzeciwu. Milczenie zostało wybrane jako strategia polityczna.

Wśród radnych Koalicji Obywatelskiej, którzy zagłosowali przeciw apelowi, znaleźli się m.in. Robert Leszczyński, Ewa Wolak, Sebastian Lorenc, Dorota Pędziwiatr, Agnieszka Rybczak, Martyna Stachowiak oraz Robert Suligowski. To nazwiska dobrze znane wrocławskiej opinii publicznej – od lat obecne w samorządzie, od lat deklarujące przywiązanie do standardów demokracji i transparentności.

Szczególnie rażąca jest postawa tych radnych KO, którzy byli obecni na sali, ale nie odważyli się zagłosować. Ich decyzja – lub raczej jej brak – jest politycznym komunikatem samym w sobie.

Gdzie była odwaga tych radnych? Gdzie była elementarna lojalność wobec wyborców, którzy głosowali na Koalicję Obywatelską jako formację rzekomo stojącą na straży standardów państwa prawa? Jak wytłumaczyć fakt, że w sprawie tak fundamentalnej jak odpowiedzialność prezydenta miasta, radni wybrali taktykę chowania głowy w piasek?

Ta bierność nie jest neutralna. Nie jest „techniczna”. Jest świadomym wyborem politycznym, który realnie wzmacnia Jacka Sutryka i jego zaplecze.

Trzeba powiedzieć jednoznacznie: pełną odpowiedzialność za tę sytuację ponosi Koalicja Obywatelska. Niezależnie od walk frakcji i dawnych partii wchodzących w skład KO – to zaprzeczenie największej wartości, która stała za sukcesami KO – ideowości.

Mimo strzelistego aktu Zarządu Regionu KO - radni KO nie tylko nie poparli apelu – część z nich zagłosowała przeciw, część wstrzymała się od głosu, a część ograniczyła się do obecności bez zajęcia stanowiska. To kompromitacja w czystej postaci. Jeśli bowiem własna uchwała partyjna nie jest wystarczającym powodem do konsekwentnego działania, to rodzi się pytanie: po co w ogóle te uchwały są podejmowane?

Kneblowanie debaty jako standard

Co szczególnie znamienne, szef klubu Koalicji Obywatelskiej w Radzie Miejskiej Wrocławia, Robert Leszczyński, wykazał się nadzwyczajną gorliwością w jednym aspekcie – zgłosił wniosek o głosowanie projektu apelu bez jakiejkolwiek dyskusji.

Nie była to sytuacja przypadkowa ani jednorazowa. Radny Leszczyński znany jest z temperowania demokracji proceduralnej i ograniczania debaty publicznej. Wnioski o zamykanie dyskusji, odbieranie głosu czy skracanie wypowiedzi stały się w jego wykonaniu politycznym nawykiem.

Tym razem jednak skala cynizmu była wyjątkowa. W sprawie o fundamentalnym znaczeniu dla miasta – odpowiedzialności prezydenta obciążonego zarzutami – przewodniczący klubu rządzącej formacji uznał, że rozmowa jest zbędna. Jakby sama możliwość zadania pytania była zagrożeniem dla stabilności systemu.

Fasadowość samorządu

Czwartkowa sesja brutalnie obnażyła fasadowość debaty toczonej w ramach Rady Miejskiej Wrocławia. Pokazała, że uzależnienie radnych od władzy wykonawczej, sieć zależności personalnych i politycznych oraz wiernopoddańcza służba skompromitowanej ekipie są ważniejsze niż elementarna lojalność wobec wyborców.

Bezrefleksyjne żyrowanie patologii w wykonaniu Roberta Leszczyńskiego, Ewy Wolak czy Sebastiana Lorenca nie dziwi – radni ci od lat przyzwyczaili opinię publiczną do gestów, które obrażają inteligencję wyborców. Głosowania sprzeczne z wcześniejszymi deklaracjami, milczenie w kluczowych momentach, dyscyplina partyjna stawiana ponad interesem miasta – to wszystko stało się normą.

Coraz mniej zaskakujące milczenie dawnych krytyków

Nadal jednak dziwi – i to szczególnie – zachowanie Roberta Suligowskiego oraz Sławomira Czerwińskiego. To politycy, którzy zaledwie półtora roku temu stali na wrocławskim rynku z tabliczkami „nie popieramy Jacka Sutryka”. Publicznie dystansowali się od prezydenta, budowali swój wizerunek na krytyce stylu jego rządzenia i zapowiadali zmianę jakości w samorządzie.

Dzisiejsze głosowanie pokazało, jak niewiele warte były tamte deklaracje. Tak spektakularnego oszustwa wyborców Wrocław nie widział od 1989 roku. Oto politycy, którzy zdobyli mandaty na sprzeciwie wobec Sutryka, w kluczowym momencie stanęli po stronie status quo.

To nie jest już kwestia różnicy zdań czy ewolucji poglądów. To demonstracyjne porzucenie własnych obietnic i dowód na to, że samorządowy feudalizm potrafi skutecznie wchłaniać nawet swoich byłych krytyków.

Rada Niema jak w Rzeczpospolitej Szlacheckiej

Mamy więc Radę Niemą. Historia zna takie przypadki. Osiemnastowieczny Sejm Niemy był symbolem upadku państwa polskiego, sparaliżowanego przez patologie demokracji szlacheckiej, klientelizm i obce wpływy.

Czwartkowe posiedzenie Rady Miejskiej Wrocławia oczywiście nie przesądza o losach państwa, ale jest czytelnym zwiastunem kryzysu lokalnego systemu władzy. Systemu, w którym rada przestaje być organem kontrolnym, a staje się maszynką do głosowania. W którym debata jest zagrożeniem, a milczenie – cnotą.

Feudalizm samorządowy Sutryka

Model rządzenia zbudowany wokół Jacka Sutryka przypomina feudalny układ zależności. Prezydent, wsparty stabilną większością, obsadza stanowiska, rozdaje wpływy i zapewnia polityczny parasol lojalnym radnym. W zamian otrzymuje spokój – nawet wtedy, gdy miasto pogrąża się w kryzysie wizerunkowym.

Ten system nie służy mieszkańcom. Może im się przysłużyć tylko w jeden sposób – upadając. Dopóki bowiem Rada Miejska pozostaje niema, dopóty odpowiedzialność polityczna pozostaje pustym hasłem, a samorząd traci sens jako instytucja reprezentująca wspólnotę.

Co dalej z Wrocławiem?

Dzisiejsza sesja nie zamknęła żadnego etapu. Przeciwnie – otworzyła nowy rozdział rozczarowania i gniewu społecznego. Mieszkańcy Wrocławia zobaczyli jasno, kto w tej radzie jest gotów mówić w ich imieniu, a kto woli milczeć, by nie narazić się władzy.

Rada Niema przeszła do historii. Pytanie tylko, czy stanie się ona impulsem do przebudzenia obywatelskiego, czy kolejnym dowodem na to, że lokalna demokracja została przejęta przez wąską kastę interesów. Odpowiedź na to pytanie dopiero przed nami.

przez admin

Czy Wrocław uratuje obywatelski kandydat? Zmiana to kwestia wartości

PiS wzywa do poszukiwania obywatelskiego kandydata na prezydenta Wrocławia.

Nasze stanowisko jest jasne. Jacek Sutryk musi odejść, bo kontynuacja jego rządów to realna szkoda dla miasta. SOS Wrocław konsekwentnie nie tylko o tym mówi, ale od roku podejmuje realne działania, które mają na celu odsunięcie tej skompromitowanej ekipy od władzy i posprzątanie miasta z trawiących go patologii. Dlatego podjęliśmy próbę dokonania zmiany nie tylko na stanowisku Prezydenta Miasta Wrocławia, ale i w Radzie Miejskiej. Naszym nadrzędnym celem jest przywrócenie standardów w zarządzaniu miastem w oparciu takie wartości jak uczciwość, transparentność i szacunek do mieszkańców.

Z partii politycznych do dziś tylko Konfederacja czynem poparła swoje krytyczne wobec ekipy Jacka Sutryka stanowisko. W dotychczasowych próbach nie osiągnęliśmy pełnego sukcesu. Dziś jednak odczuwamy gorzką satysfakcję, gdy widzimy, że największe siły polityczne zaczęły dostrzegać to, o czym mówimy od roku. Sutryk musi odejść, bo szkodzi miastu.

W naszej opinii poszukiwanie personaliów i kandydatów na prezydenta już dziś jest przedwczesne. I nie chodzi tylko o to, że zmienia inicjatywę opartą o wartości w akcję polityczną zamieniającą jednych polityków u władzy na drugich. Przede wszystkim: żaden kandydat samym ogłoszeniem swoich ambicji oraz swoją osobowością i doświadczeniem nie stworzy realnej szansy na zmianę. Nie interesuje nas puste politykowanie. Słowa to wiatr, nas interesują czyny.

Sutryk nie zrezygnuje pod presją ogłoszenia nowego kandydata, nie łudźmy się. Jeżeli chcemy zmiany - Jacek Sutryk musi zostać odwołany. Realne drogi są dwie. Pierwsza to referendum zorganizowane na wniosek mieszkańców. Druga - referendum zorganizowane na wniosek Rady Miejskiej Wrocławia. Wszystkich, którzy chcieliby budować szerokie porozumienie w tym zakresie - zapraszamy do rozmowy.

To sprawa wartości i troski o dobro miasta, nie doraźnych interesów politycznych. Dialog jest wartością samą w sobie. Dlatego jesteśmy otwarci na rozmowę o programach, o wizji Wrocławia po Jacku Sutryku. Jednak najpilniejsza jest rozmowa o tym jak skutecznie i szybko dać kres procesom wyprzedawania interesów miasta grupom wpływu, które do cna wykorzystują słabość polityczną ekipy Jacka Sutryka do realizacji własnych celów.

przez admin

Wrocław na zakręcie: debata SOS Wrocław pokazała, jak mocno miasto czeka na zmianę

Wrocław czeka na przełom. Debata SOS Wrocław pokazała, jak bardzo mieszkańcy chcą zmiany

Trwające śledztwo wobec Jacka Sutryka i jego otoczenia otworzyło nowy etap w debacie o przyszłości Wrocławia. Zorganizowana przez SOS Wrocław dyskusja, moderowana przez Marcina Torza, zgromadziła przedstawicieli sześciu środowisk politycznych i społecznych: Jerzego Michalaka, Adriana Prokopczyka, Grażynę Wilk, Krzysztofa Tuduja, Piotra Uhle oraz Mateusza Żaka. To było jedno z najostrzejszych, najbardziej merytorycznych i – co rzadkie – ponadpartyjnych spotkań o mieście od lat.
W tle pytanie, które coraz głośniej zadają mieszkańcy: co dalej z Wrocławiem po Sutryku?

Rozgrzewka? Nie tym razem. Metro rozpala salę od pierwszych minut

Dyskusja ruszyła od tematu, który od lat polaryzuje wrocławian – metra. Czy Wrocław naprawdę go potrzebuje? A jeśli tak, to jakiego?

Jerzy Michalak: „Metro jest konieczne, ale tylko jako element systemu z koleją. To musi być kręgosłup całej aglomeracji.”
Mateusz Żak przyznał, że kiedyś był sceptyczny: „Dziś widzę, że nie mamy alternatywy. Tylko mówmy uczciwie – 500 mln zł za kilometr to realny koszt.”
Piotr Uhle wskazał konkret: „Możemy budować dwie linie jednocześnie – wschód–zachód z pieniędzy centralnych i ukośną z udziałem deweloperów oraz sprzedaży gruntów.”

W kontrze do entuzjastów stanęła Grażyna Wilk, przypominając o rekordowym zadłużeniu miasta:
„Powinniśmy wykorzystać kolej i to, co już istnieje. Tuneli nie udźwigniemy finansowo.”

Dla Adriana Prokopczyka kluczowe jest coś innego:
„Najpierw naprawmy MPK i przyspieszmy tramwaje. Metro nie naprawi chaosu, który mamy dziś.”

Miasto zabudowane po sufit. Panel o urbanistyce bez ogródek

Gdy mikrofon powędrował do rozmówców w temacie deweloperki, sala od razu wyczuła ostrzejszy ton rozmowy.

Krzysztof Tuduj uderzył pierwszy:
„Wrocław wygląda, jakby ktoś planował go z zamkniętymi oczami. Zabudowane korytarze powietrzne, brak parkowania, brak dróg. To nie jest rozwój.”

Adrian Prokopczyk dodał:
„Urbanistyka to struktura na dekady. Raz popełniony błąd zostaje na pokolenia.”

Grażyna Wilk mówiła o gdańskich standardach, których Wrocław dziś nie spełnia:
„Tam deweloperzy do inwestycji dokładają szkoły czy instytucje kultury. U nas? Dostają wszystko, a dają niewiele.”

Piotr Uhle postawił diagnozę wprost:
„Wrocław stworzył układ równych i równiejszych. Mamy deweloperów uprzywilejowanych i odrzuconych. To trzeba przeciąć jak mieczem.”

Śmieci: „system na granicy załamania”

Temat gospodarki odpadami wywołał reakcje z sali jeszcze przed pierwszą odpowiedzią. Mieszkańcy Wrocławia dobrze wiedzą, jak źle wygląda sytuacja.

Jerzy Michalak:
„System śmieciowy jest na krawędzi. Lata zaniedbań, brak przetargów, nagłe zastępstwa. Tak się nie zarządza dużym miastem.”

Piotr Uhle przypomniał najboleśniejszy fakt:
„Dwa przegrane procesy, do końca kadencji – około 100 milionów złotych kar. Wrocław płaci za błędy własnego magistratu.”

Mateusz Żak mówił o potrzebie spalarni i nowych PSZOK-ów,
Adrian Prokopczyk o podziemnych śmietnikach i zatrudnianiu więcej pracowników do oczyszczania miasta,
a Grażyna Wilk przyniosła głos ulicy – Ołbin tonący w odpadach.

Najmocniejsza metafora padła od Tuduja:
„Milion szczurów – to najlepsze podsumowanie pracy magistratu.”

Śląsk Wrocław: wszyscy za prywatyzacją

W przeciwieństwie do poprzednich tematów, panel o przyszłości Śląska Wrocław przyniósł niespodziewanie szeroką zgodę.

Krzysztof Tuduj: „Piłkę nożną powinni prowadzić fachowcy, nie urzędnicy.”
Adrian Prokopczyk: „Sprzedajmy stadion, jeśli trzeba. Niech zniknie ciężar dla budżetu.”
Grażyna Wilk: „Kultura dostaje trzy razy mniej niż klub piłkarski. To absurd.”
Piotr Uhle: „40 etatów administracyjnych, polityczne nominacje, krewni i znajomi. To Football Manager na publicznych pieniądzach.”

Żak i Michalak zgodnie opowiedzieli się za modelem: inwestor prywatny + złota akcja miasta.

Rady osiedli: największy niewykorzystany potencjał

Niepozorny temat okazał się jednym z najważniejszych.
Wrocław ma ok. 800 radnych osiedlowych, ale ich realna sprawczość jest znikoma.

Michalak wspominał ideę WBO i proponował, aby wybory organizować tam, gdzie mieszkańcy faktycznie chcą głosować.
Żak podkreślił wypalenie radnych i brak decyzyjności.
Uhle powiedział jasno:
„Miasto nawet nie odpowiedziało sobie na pytanie, po co mu rady osiedli. A to są ludzie, którzy mogą zmieniać Wrocław oddolnie.”
Wilk wskazała na absurd równego finansowania małych i dużych osiedli.
Tuduj odwołał się do zasady pomocniczości:
„To, co można zrobić na poziomie osiedla, nie powinno zależeć od magistratu.”

Kto powinien rządzić Wrocławiem po Sutryku?

Drugi blok debaty stał się najciekawszym fragmentem spotkania. Paneliści mówili o cechach przyszłego lidera miasta – zaskakująco podobnie.

Żak: „Prezydent musi dobrać ludzi mądrzejszych od siebie.”
Michalak: „Pokora. Bez tego władza uderza do głowy.”
Uhle: „Prezydent musi być silny wobec silnych. Nie wobec mieszkańców.”
Wilk: „Ktoś spoza układów. Kto naprawdę słucha.”
Prokopczyk: „Ktoś, kto staje po stronie słabszych.”
Tuduj: „Lider, który nie boi się audytów i trudnych decyzji.”

To nie był konkurs na hasła wyborcze. To była lista zarzutów wobec tego, jak funkcjonuje dziś miasto.

Czy urząd da się odpolitycznić? Tu padły najmocniejsze słowa

W tej części debaty pojawiły się oskarżenia dotyczące zatrudniania „po linii partyjnej”, układów w spółkach miejskich i politycznej blokady stanowisk.

Piotr Uhle powiedział jedno z najmocniejszych zdań całej debaty:
„Wrocław to nie jest łup. Nie możemy mieć sytuacji, w której wynik konkursu jest znany zanim się zacznie.”

Grażyna Wilk przyznała otwarcie, że nawet na stanowiska niskiego szczebla w spółkach miejskich wejście „z ulicy” jest praktycznie niemożliwe.
Prokopczyk podkreślił problem gerrymanderingu w wyborach do rady miejskiej.
Michalak bronił modelu „bezpartyjnego prezydenta”, który potrafi rozmawiać z każdym rządem.
Tuduj przypomniał, że polityka to troska o dobro wspólne, a nie o „pociotków”.

Szczury, parkowanie i budżet obywatelski – głos oddany mieszkańcom

W końcowej części debaty głos zabrali mieszkańcy. Pytania były ostre i konkretne.

Szczury

Michalak: przykład Budapesztu.
Żak: więcej szczurołapów i budki dla kotów.
Prokopczyk: podziemne pojemniki.
Uhle: „To musi być wojna prowadzona systemowo, a nie akcje pozorowane.”

Parkowanie

Wilk: pełna strefa płatnego parkowania + ochrona podwórek.
Tuduj: parkingi wielopoziomowe, także jako schrony.
Żak: Park & Ride + walka z wrakami.

Budżet obywatelski

Michalak: powrót do małych projektów osiedlowych.
Żak: przebudowa systemu, który dziś... generuje podejrzane PESEL-e.

Wnioski są jednoznaczne. Wrocław chce resetu

Debata SOS Wrocław nie była akademicką wymianą zdań.
Była sygnałem, że mieszkańcy i liderzy społeczni mają dość obecnego modelu rządzenia.

Z rozmów wynika jasno:

Wrocław nie potrzebuje kosmetyki – potrzebuje gruntownej zmiany modelu zarządzania.
Największe problemy miasta – urbanistyka, śmieci, transport, Śląsk Wrocław – są efektem wieloletnich zaniedbań.
Najważniejsze hasła debaty to: transparentność, uczciwość, profesjonalizm, partnerstwo z mieszkańcami.

SOS Wrocław zapowiada kolejne debaty.
Po tej pierwszej widać jedno: dyskusja o przyszłości miasta dopiero się zaczyna – i nie da się jej już zatrzymać.

przez admin

Afera śmieciowa we Wrocławiu: 40 milionów strat i zawiadomienie do prokuratury

Podczas wtorkowej konferencji prasowej radny Piotr Uhle z ruchu SOS Wrocław zapowiedział złożenie zawiadomienia do prokuratury w sprawie możliwości popełnienia przestępstw na szkodę Gminy Wrocław i miejskiej spółki Ekosystem. Jak twierdzi, w wyniku opóźnień i nieprawidłowości przy przetargu na zagospodarowanie odpadów, miasto poniosło już ponad 40 milionów złotych strat. Uhle i jego współpracownicy podkreślają, że mimo prób zastraszenia – nie zamierzają się wycofać.

Wideo z konferencji: https://www.facebook.com/SOSWroclaw/videos/1626492135182594

40 milionów złotych szkody i ryzyko wzrostu opłat dla mieszkańców

„Mieszkańcy ponoszą już dzisiaj konsekwencje opóźniającego się przetargu. Ponad 40 milionów złotych miasto Wrocław przesunęło na zagospodarowanie odpadów z tak zwanej wolnej ręki — to są dodatkowe koszty, które ponosimy i to wynika wprost z działań spółki” — powiedział Piotr Uhle.

Radny ostrzegł, że jeśli obecna sytuacja się utrzyma, stawki za odbiór odpadów mogą wzrosnąć nawet do 70 złotych miesięcznie od osoby.

„Dla czteroosobowej rodziny to 1500 złotych rocznie więcej. To jest dobry rower dla dziecka, którego po prostu nie kupicie przez błędy urzędników” — dodał.

„Nie damy się zastraszyć”

Uhle ujawnił, że wobec niego podejmowane są próby wywierania presji, w tym zawiadomienie złożone do prokuratury przez spółkę Ekosystem.

„Mimo wielu prób zastraszenia mnie, nie ma takiej możliwości, by ktoś tego typu metodami wpłynął na moje działania. Mam obywatelską i cywilną odwagę, by tę sprawę zanieść do właściwych organów” — zapewnił radny.

Podobne stanowisko przedstawił Marek Zalewski, były członek rady nadzorczej Ekosystemu:

„Nie damy się zastraszyć. Próby uciszania krytyki i odsuwania osób zadających pytania są nie do przyjęcia” — mówił.

Bezczynność prezesa Ekosystemu i brak reakcji Rady Miejskiej

Radny Uhle zarzucił prezesowi spółki Ekosystem, Pawłowi Karpińskiemu, ukrywanie dokumentów i brak współpracy z radnymi:

„Konsekwentnie odmawia się nam wglądu do dokumentów, które powinny być publiczne. To pokazuje, że coś jest do ukrycia” — stwierdził.

Skrytykował również brak reakcji przewodniczącej Rady Miejskiej Wrocławia:

„Trzy tygodnie temu wnioskowałem, by Rada Miejska złożyła zawiadomienie do prokuratury. Do dziś nie wykonano żadnego ruchu. To jest obowiązek, nie wybór.”

Historia uciszania krytyki i zwolnienia sygnalistów

Marek Zalewski wskazał na niepokojące przypadki zwalniania pracowników sygnalizujących nieprawidłowości:

„Zwalniana jest sygnalistka, mimo negatywnej opinii związku zawodowego. Zarzuty wobec niej są absurdalne. Widzimy, że próby wyjaśnienia sprawy kończą się represjami wobec osób, które zadają pytania” — mówił.

Zalewski przypomniał również, że sam został niespodziewanie odwołany z rady nadzorczej w grudniu ubiegłego roku, tuż przed planowanymi pytaniami o przetargi.

Zawiadomienie do prokuratury

Na zakończenie konferencji Uhle poinformował, że złożył zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstw na szkodę gminy i spółki Ekosystem.

Zawiadomienie obejmuje podejrzenia:

przekroczenia uprawnień,
niegospodarności,
prześladowania sygnalisty,
zakłócania przetargu publicznego

„To jest sprawa, która dopiero się rozkręca. Ale mamy obowiązek działać – nie dla siebie, tylko dla mieszkańców Wrocławia” — podsumował radny.

przez admin

PRZEDŁUŻENIE AKCJI „GOTOWI NA ZIMĘ”

PRZEDŁUŻENIE AKCJI „GOTOWI NA ZIMĘ”

Fundacja Weź Pomóż wraz ze Stowarzyszeniem SOS Wrocław informują o przedłużeniu działania punktu wydawania pomocy w ramach akcji „Gotowi na zimę”, który znajduje się w siedzibie fundacji przy ul. Poznańskiej 48 we Wrocławiu.

W odpowiedzi na duże zapotrzebowanie oraz liczne prośby mieszkańców, punkt pozostanie otwarty również w najbliższym tygodniu i będzie otwarty aż do 23 listopada. Najbliższy tydzień będzie zorganizowany według poniższego harmonogramu.

Każdego dnia obowiązuje określony zakres dostępnych darów:

HARMONOGRAM WYDAWANIA DARÓW

NIEDZIELA (9:00–13:00)

ciepłe ubrania i buty na zimę
środki czystości, pieluchy, papier toaletowy

PONIEDZIAŁEK (14:00–18:00)

chemia gospodarcza
środki higieniczne
wentylatory domowe
środki czystości, pieluchy, papier toaletowy

WTOREK – Narodowe Święto Niepodległości
Brak wydawania darów.

ŚRODA (14:00–18:00)

taborety i stołki medyczne, nakładki na toalety
środki czystości, pieluchy, papier toaletowy

CZWARTEK (14:00–18:00)

wózki inwalidzkie i chodziki (konieczne zaświadczenie od lekarza)
środki czystości, pieluchy, papier toaletowy

PIĄTEK (14:00–18:00)

buty i kurtki zimowe
środki czystości, pieluchy, papier toaletowy

Zapraszamy wszystkie osoby w potrzebie, a także tych, którzy chcieliby wesprzeć akcję darami rzeczowymi lub wolontariatem.

Kontakt i miejsce:
Fundacja Weź Pomóż
ul. Poznańska 48, Wrocław

„Razem możemy więcej. Nikt nie powinien marznąć.”

przez admin

Dlaczego należy odwołać Jacka Sutryka i Radę Miejską Wrocławia?

Dlaczego należy odwołać Jacka Sutryka?

Zarzuty karne. Prezydent Wrocławia Jacek Sutryk usłyszał zarzuty dotyczące korupcji i oszustwa w związku z tzw. aferą Collegium Humanum.
Służba wybranym, nie wszystkim. Sutryk konsekwentnie realizuje interesy wybranych deweloperów, zamiast działać w imię dobra wspólnego mieszkańców. W szczególności wspiera grupy spekulantów gruntami, którzy budują swoje fortuny na bliskich relacjach z urzędnikami miejskimi. Koszty tej polityki ponoszą mieszkańcy oraz dziedzictwo historyczne Wrocławia – przykładem są choćby tereny olimpijskie.
Brak kompetencji w gospodarce odpadami. Zaniechania w tworzeniu miejskich kompetencji i przeciągane przetargi na zagospodarowanie odpadów doprowadziły do zapaści w systemie czystości miasta. Wrocław tonie w brudzie i szczurach, a w przyszłym roku mieszkańców mają czekać drastyczne podwyżki opłat – nawet do 70 zł od osoby. Czteroosobowa rodzina zapłaci 280 zł miesięcznie, czyli 3360 zł rocznie – prawie dwukrotnie więcej niż obecnie.
Arogancja władzy. Prezydent wykazuje butę i lekceważenie wobec mieszkańców, nierzadko pozwalając sobie na obraźliwe komentarze i publiczne ataki na osoby, które się z nim nie zgadzają.
Kolesiostwo i partyjniactwo. Obietnice transparentnych konkursów na stanowiska w miejskich spółkach pozostały pustymi deklaracjami. Konkursy – jeśli w ogóle są ogłaszane – często mają z góry znanych zwycięzców, wyłanianych spośród osób powiązanych politycznie lub towarzysko z otoczeniem prezydenta.
Upadek Śląska Wrocław. Sutryk doprowadził piłkarski Śląsk do pierwszej ligi, a miasto – do „drugiej ligi” w jakości życia. Jednocześnie utrzymuje się „eldorado” dla sportowych działaczy. Kuriozalnym przykładem były wielomilionowe dotacje dla Śląska Wrocław Piłka Ręczna, przyznane w konkursie, w którym wygrać mogła tylko spółka zarządzana przez Wojciecha Granowskiego – męża Renaty Granowskiej, pierwszej zastępczyni Sutryka.
„Dojenie” miasta przez układ towarzyski. Urząd i miejskie spółki stały się źródłem synekur dla „tłustych kotów” Sutryka. Stołki w radach nadzorczych wymieniane są w ramach politycznych układów, a pieniądze podatników trafiają do rad programowych, zarządów i komisji – często fikcyjnych lub zbędnych. W efekcie powstała „partia 127 dyrektorów i pluton prezesów” – sieć stanowisk, które służą głównie zaspokajaniu finansowych potrzeb zaplecza prezydenta.
Brak wizji rozwoju miasta. W obliczu zmian gospodarczych i technologicznych Sutryk nie przedstawił spójnej wizji rozwoju Wrocławia. Miasto traci tempo inwestycyjne, a lokalna gospodarka pozostaje bez realnego wsparcia.
Fiasko polityki transportowej. Pomimo ogromnych wydatków udział transportu zbiorowego w podróżach po mieście spadł z prawie 28% w 2018 r. do nieco ponad 21% w 2024 r.
Propaganda zamiast dialogu. Prezydent stworzył wokół siebie aparat propagandowy, który zamiast rzetelnie informować mieszkańców – skupia się na budowaniu kultu jednostki i autopromocji.

Dlaczego należy odwołać Radę Miejską Wrocławia?

Bierność wobec afery Sutryka. Minął rok od postawienia prezydentowi zarzutów, a radni wciąż nie podjęli skutecznych działań rozliczających. Nie wezwali go do rezygnacji, a wręcz przeciwnie – udzielili mu wotum zaufania za okres, w którym rektor Collegium Humanum był zatrudniony na kontrowersyjnej umowie z Wrocławskim Parkiem Technologicznym, uznanej przez prokuraturę za łapówkę o wartości 80 tys. zł.
Reprezentowanie interesów deweloperów. Rada przestała działać w imieniu mieszkańców, a coraz częściej w interesie deweloperów i spekulantów gruntowych. Odrzucenie projektu uchwały „Wrocław przeciw patodeweloperom” pozbawiło miasto nawet 4 mld zł potencjalnych wpływów, które mogłyby zasilić budżet, a trafią do kieszeni wybranych firm.
Konflikty interesów i powiązania z branżą. Radni nadzorujący sektor deweloperski są z nim powiązani w sposób budzący poważne wątpliwości. Dominik Kłosowski został przyłapany na lobbowaniu na rzecz dewelopera, a Sebastian Lorenc prowadził kampanię wyborczą finansowaną przez tajemniczego „darczyńcę”, którym – jak się później okazało – był jeden z największych deweloperów w mieście.
Dorabianie w instytucjach podległych marszałkowi. Wielu radnych uzyskało dodatkowe, dobrze płatne posady w jednostkach samorządowych lub instytucjach kultury podległych marszałkowi województwa. Przykładowo: Agnieszka Dusza otrzymała etat w Urzędzie Marszałkowskim, Izabela Duchnowska została wicedyrektorką Teatru Polskiego, a Sebastian Lorenc – wiceprezesem Dolnośląskiego Centrum Zdrowia Psychicznego. Takie powiązania podważają ich niezależność.
Zdrada niezależnych wyborców. Radni, którzy obiecywali niezależność od prezydenta, w praktyce weszli w jego orbitę polityczną. Robert Suligowski, Sławomir Czerwiński, Agnieszka Dusza, Izabela Duchnowska, Tadeusz Grabarek i Magdalena Razik-Trziszka stali się politycznym zapleczem skompromitowanego prezydenta, czym zawiedli zaufanie wyborców.
Brak audytów w spółkach komunalnych. Rada nie zrealizowała obietnicy przeprowadzenia niezależnych audytów w miejskich spółkach, mimo licznych sygnałów o nieprawidłowościach i nepotyzmie.
Zamknięcie się na mieszkańców. Rada Miejska nadal pozostaje instytucją hermetyczną i niedostępną. Mieszkańcy wciąż nie mają realnej możliwości zabierania głosu podczas sesji, a konsultacje społeczne są traktowane czysto formalnie.

przez admin

Wspólniczka Jacka Sutryka skazana

Sprawiedliwości wreszcie stało się zadość. Renata Granowska po długiej epopei wyrzucona z PO. Hydrze ucięto jedną głowę. Druga nadal czeka na sprawiedliwość.

Granowska: brutalna polityk obdarzona dotykiem Midasa. Ale nietypowym.

Pierwsza wiceprezydent Wrocławia w polityce znana była od lat z bardzo ostrych metod, umiejętności podporządkowywania sobie i pozyskiwania ludzi. To ona groźbą lub obietnicą dzieliła i rządziła we wrocławskiej Platformie Obywatelskiej. To od jej łaski zależało obsadzanie dyrektorskich i prezesowskich stołków, ale także dostęp wielu drobnych możliwości zarabiania dla swoich zwolenników i ich rodzin. Trudno odmówić jej skuteczności. Tymi metodami od ubiegłego roku trzęsie klubem radnych KO w Radzie Miejskiej Wrocławia.

Wykształciła u siebie niespotykany u innych we Wrocławiu polityczny dotyk Midasa. Pieniądze publiczne potrafiła przekształcić w prywatne i kierować w odpowiednie miejsca. Zupełnym przypadkiem wielomilionowe dotacje trafiały do klubu sportowego prowadzonego przez jej męża i finansującego jej polityczne zaplecze. Zupełnym przypadkiem ten to wiceprezydent Granowska oraz jej mąż trafiali do rad nadzorczych publicznych spółek. Szczytem zbiegów okoliczności było, gdy ten sam mąż zaczął ciągnąć kasę z domu dziecka. Dzieci najpierw los ograbił z prawa do zwykłej rodziny. Rolę opiekuna wzięło na siebie społeczeństwo, pokrywając koszty wychowania i utrzymania dzieci. To dlatego tak często organizowane są zrzutki na domy dziecka. Granowscy zadziałali odwrotnie. 4 tysiące miesięcznie z domu dziecka podległego koleżance wiceprezydent zasilały na podstawie dziwnej umowy domowy budżet państwa Granowskich. Nie widzieli w tym niczego niestosownego.

Granowska i Sutryk: trafił swój na swego

Granowska lubi się dobrze bawić, dobrze zjeść i wypić. Władza musi mieć przecież swoje luksusowe atrybuty. Dlatego nikt nie dziwił się, gdy zobaczył wielkie wydatki ze służbowej karty na jedzenie i picie. Nikt nie dziwił się kosztownym wyjazdom. Nikt też nie dziwił się, że umeblowanie jej gabinetu kosztowało tyle co niezły samochód.

Wszystko to sprawiło, że znalazła świetną nić porozumienia z innym lubiącym blichtr i dobrą zabawę samorządowcem: Jackiem Sutrykiem. Trafił swój na swego. I dopiero w tej współpracy Granowska rozwinęła swoje zdolności do rozmiarów wcześniej niespotykanych. Przekonana o potężnej pozycji i ciesząc się poparciem swojego coraz bardziej skompromitowanego pryncypała – rozpoczęła rozbudowywać swoje imperium. Obietnicą i groźbą podporządkowywała sobie innych polityków i pracowicie wiła sieć powiązań, które przekształcały pieniądze publiczne w prywatne.

To dzięki takim mechanizmom tworzą się mafie.

Granowska i śmieci: niebezpieczna gra

Renata Granowska nie waha się, gdy widzi możliwość uzyskania wielkich wpływów. Czy to dlatego próbowała wpływać na osoby decyzyjne, by opóźnić termin ogłoszenia przetargu na odbiór odpadów? Przypomnijmy, że mowa jest o przetargu wartym ponad MILIARD ZŁOTYCH. Odpowiednio duże opóźnienie przetargu może wpłynąć, że stanie się on mniej konkurencyjny. Podpisywane w międzyczasie umowy z dotychczasowymi wykonawcami oraz potencjalne ograniczenie konkurencyjności przetargu jest oczywiście na rękę oligopolowi firm śmieciowych, który wykształtował się we Wrocławiu.

Zapewne tylko przypadkiem to właśnie to te same firmy śmieciowe sponsorowały klub prowadzony przez męża Granowskiej i stanowiący zaplecze finansowe dla politycznego otoczenia wiceprezydent Wrocławia. Bo przecież tylko złośliwi mogą dostrzec w tym niezręczność, prawda?

Kto by się przejmował, że niekompetentne działanie spółki śmieciowej mogą doprowadzić do konieczności zapłacenia 100 mln zł kar. Czy ze względu na tę sytuację zimą ubiegłego roku papierami rzuciła ówczesna, przyzwoicie oceniana prezes miejskiej spółki Ekosystem? Tę informację najprawdopodobniej posiadają wyłącznie obie panie. Ale dużo tych przypadków, prawda?

Granowska wyrzucona z PO: czy to naprawdę oczyszczenie?

Szef PO w regionie powiedział do mediów, że jego partia posiada mechanizmy samooczyszczenia. Jednak czy rzeczywiście jest tak, jak mówią politycy?

Uczciwie trzeba przyznać, że usunięcie Granowskiej jest dobrą decyzją. Dającą pewne światełko nadziei. Być może stanie się pierwszym krokiem do przywrócenia elementarnych zasad w życiu publicznym. Jak będzie? Czas pokaże już niebawem.

Hydra, której we wtorek ucięto jedną głowę ma jeszcze drugą. Tą głową jest Jacek Sutryk, skompromitowany polityk bez honoru, z którym Platforma Obywatelska nadal jest w koalicji. W koalicji, którą zawierała Renata Granowska. Wszystko to żyrowali z mniejszą lub większą gorliwością radni PO i innych formacji w klubie. Część nie ograniczyła się do żyrowania – pełnymi garściami czerpała korzyści wynikające z wejścia w rządzącą miastem klikę.

Sprawiedliwość w polityce: tylko mieszkańcy mogą wyciągnąć odpowiedzialność

Granowska została skazana, Sutryk nadal rządzi miastem. Obydwoje są formalnie niewinni, jednak ich dokonania powinny przekreślić ich polityczną przyszłość. Są politykami skompromitowanymi i niegodnymi pełnienia funkcji, które przyszło im dziś zajmować.

Paragrafami i prawomocnymi wyrokami niech zajmie się prokurator i sędzia. Jednak już dziś wiadomo z politykami jakiego formatu mamy do czynienia. Już dziś światło dzienne wyszło wystarczająco wiele faktów, byśmy mogli orzec – czy Jacek Sutryk i Renata Granowska mają dalej rządzić Wrocławiem przez najbliższe 4 lata? Czy ta tragikomiczna para prezydencka jest jeszcze w stanie zrobić dla miasta coś dobrego? Czy interesy Wrocławia będą należycie zabezpieczone w czasie gdy rządzić nim będą politycy bez przyszłości?

To społeczeństwo Wrocławia staje się dziś ławą przysięgłych. I może wyciągnąć polityczną odpowiedzialność w najbardziej demokratyczny z demokratycznych sposobów: podpisując się za wnioskiem i biorąc udział w referendum w sprawie odwołania prezydenta oraz Rady Miejskiej Wrocławia.

Nie bądźmy obojętni. Zło zwycięża, gdy dobrzy ludzie milczą. Czas na liczne podpisy pod wnioskiem o odwołanie prezydenta Sutryka. Odetnijmy hydrze drugą głowę i dajmy wrocławianom drugą szansę, by wybrali swoje władze. Za pierwszym razem ewidentnie zostali bowiem wprowadzeni w błąd.

przez admin

KOMUNIKAT O NARUSZENIU OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH

Data stwierdzenia naruszenia: 23 marca 2025 r.

Szanowni Państwo, Zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, dalej: RODO), niniejszym powiadamiamy o stwierdzonym naruszeniu prowadzącego do ryzyka naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Forma powiadomienia: Publikacja niniejszego komunikatu jest jedyną możliwą formą powiadomienia (art. 34 ust. 1 zd. 2 RODO), ponieważ:

Osoby, których dane uległy naruszeniu, nie są znane administratorowi danych;
Jedyny kontakt nastąpił w punkcie zbiórki podpisów, gdzie dane zostały przekazane dobrowolnie;
Brak innych danych kontaktowych uniemożliwia indywidualne powiadomienie (art. 34 ust. 3 lit. b RODO).

Charakter naruszenia:

Zagubienie 11 kart z podpisami zawierającymi dane osobowe przez wolontariusza. Okoliczności: Karty zaginęły podczas transportu z punktu zbiórki do siedziby administratora. Przyczyna:

Błąd ludzki wynikający z:

Niedopełnienia procedur przez wolontariusza;

Kategorie i liczba danych osobowych naruszonych:

Kategoria danych osobowych	Liczba	Przykłady	Podstawa prawna przetwarzania
Imię i nazwisko	11	Jan Kowalski	Art. 6 ust. 1 lit. a RODO (zgoda)
Adres zamieszkania	11	ul. Piłsudskiego 1, 51-001 Wrocław	Art. 6 ust. 1 lit. a RODO (zgoda)
PESEL	11	12345678910	Art. 6 ust. 1 lit. a RODO (zgoda)

Liczba osób dotkniętych: 11 osób.

Możliwe skutki naruszenia

Naruszenie stanowi wysokie ryzyko dla praw i wolności osób, których dane dotyczą (art. 34 ust. 1 RODO), ze względu na obecność numeru PESEL – danych wrażliwych umożliwiających kradzież tożsamości. Możliwe skutki to:

Kradzież tożsamości i wyłudzenie kredytów (wysokie prawdopodobieństwo).
Nieuprawnione wykorzystanie danych do oszustw administracyjnych.
Marketing niechciany lub phishing.

Środki podjęte w celu zaradzenia naruszeniu:

Natychmiastowe działania: Po stwierdzeniu naruszenia niezwłocznie poinformowano wolontariusza o konieczności zachowania szczególnej ostrożności w przyszłości. Podjęto próbę odnalezienia kart poprzez przeszukanie trasy, na której doszło do zagubienia.

Działania zapobiegawcze: przypomniano wolontariuszom o konieczności bezzwłocznego dostarczania kart z podpisami do siedziby Komitetu. Powiadomiono osoby, których dane dotyczą poprzez wydanie publicznego komunikatu.

Powiadomienie organu nadzorczego: zawiadomienie zostało skierowane do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w terminie 72 godzin od stwierdzenia naruszenia, zgodnie z art. 33 ust. 1 RODO.

Gdzie sprawdzić i zabezpieczyć dane?Poniższa tabela zawiera wybrane, wiarygodne strony (stan na 20 października 2025 r.), z opisem, co robić i linkami. Źródła oparte na oficjalnych serwisach rządowych i BIG-ach.

Strona / Narzędzie	Co sprawdzić / zabezpieczyć?	Jak to zrobić? (proste kroki)	Koszt	Dlaczego to ważne po wycieku PESEL?
mObywatel (gov.pl) www.mobywatel.gov.pl	Zastrzeżenie PESEL i dokumentów (dowód, paszport). Sprawdzenie historii weryfikacji PESEL.	1. Pobierz appkę mObywatel (iOS/Android). 2. Zaloguj się Profilem Zaufanym. 3. W sekcji "Dokumenty" > Zastrzeż PESEL (natychmiastowe, trwa do odwołania). 4. Sprawdź logi: kto weryfikował Twój PESEL (od 1 czerwca 2024 r. obowiązkowe dla banków).	Darmowe	Blokuje wyłudzenia kredytów – oszuści nie przejdą bez Twojej zgody. Po wycieku: zastrzeż od razu!
BIK (Biuro Informacji Kredytowej) www.bik.pl	Historia kredytowa, alerty o próbach wyłudzeń, monitoring wycieków (e-mail, PESEL, dowód).	1. Załóż konto (PESEL + weryfikacja via mObywatel lub przelew 1 zł). 2. Aktywuj "Alerty BIK" (powiadomienia SMS/e-mail o zapytaniach). 3. Pobierz darmowy raport roczny. 4. Włącz "Bezpieczny PESEL" – blokada kredytów.	Alerty: 48 zł/rok Raport: darmowy raz/rok	Wykrywa, czy ktoś próbował kredytu na Twój PESEL. Po wycieku: alerty o darknecie (np. wyciek z ALAB w 2023 r.).
KRD (Krajowy Rejestr Długów) www.krd.pl	Sprawdzenie długów i prób wykorzystania PESEL w rejestrze dłużników.	1. Wejdź na stronę > "Sprawdź swój PESEL". 2. Zarejestruj się (PESEL jako login). 3. Weryfikuj tożsamość (przelew 1 zł). 4. Pobierz raport (darmowy raz/6 mies.). Aktywuj "Chroń PESEL" dla alertów.	Raport: darmowy raz/6 mies. Chroń PESEL: od 1 zł/mies.	Pokazuje, czy Twój PESEL jest w bazie oszustw. Ochrona przed firmami na Twoje dane.
ERIF (Biuro Informacji Gospodarczej ERIF) www.erif.pl	Rejestr transakcji i długów, alerty o próbach kredytów.	1. Załóż konto na stronie. 2. Weryfikacja (PESEL + dowód). 3. Zamów raport online. 4. Włącz monitoring.	Raport: darmowy raz/6 mies.	Uzupełnia BIK – sprawdza e-commerce i pożyczki. Po wycieku: wykrywa nieautoryzowane transakcje.
BIG InfoMonitor www.infomonitor.pl	Sprawdzenie długów konsumenckich i biznesowych po PESEL.	1. Wejdź > "Sprawdź siebie". 2. Rejestracja z PESEL. 3. Weryfikacja tożsamości. 4. Pobierz raport.	Raport: darmowy raz/6 mies.	Szeroki zakres: od faktur po kredyty. Blokuje wyłudzenia w handlu.
Bezpieczne Dane (gov.pl) bezpiecznedane.gov.pl	Sprawdzenie, czy Twój PESEL był w znanych wyciekach (np. medycznych).	1. Zaloguj się Profilem Zaufanym. 2. Wpisz PESEL – system sprawdzi bazy rządowe. 3. Otrzymaj info o wyciekach + porady.	Darmowe	Oficjalny rządowy checker wycieków – po naszym incydencie: potwierdź, czy dane są bezpieczne.
Dokumenty Zastrzeżone dokumentyzastrzezone.pl	Centralne zastrzeżenie skradzionych/zagubionych dokumentów (dowód, prawo jazdy).	1. Wejdź na stronę. 2. Zaloguj się ePUAP lub Profilem Zaufanym. 3. Zastrzeż dokument (widoczne w całej Polsce).	Darmowe	Automatycznie blokuje użycie w bankach/urzędach. Idealne po zagubieniu kart z danymi.
CERT Polska www.cert.pl	Monitoring cyberzagrożeń i porady po wyciekach (np. phishing).	1. Wejdź > "Dla użytkowników indywidualnych". 2. Sprawdź alerty o wyciekach. 3. Zgłoś incydent.	Darmowe	Edukacja + alerty o atakach. Po wycieku: naucz się rozpoznawać phishing z Twoim PESEL.

Dodatkowe zalecenia (zgodne z RODO i dobrymi praktykami):

Zmiana haseł: W bankach, e-mailach – użyj menedżera haseł (np. Bitwarden, darmowy).
Dwuskładnikowe uwierzytelnianie (2FA): Włącz wszędzie (Google Authenticator).
Monitoring scoringu: Co 3 mies. sprawdzaj BIK/KRD – darmowe raporty wystarczą.
Zgłoszenie do UODO: Jeśli poszkodowany, złóż skargę na uodo.gov.pl (bezpłatnie, termin 3 mies.).
Powiadom banki: Zadzwoń i ustaw alerty transakcyjne.

Kontakt w sprawie naruszenia:

W razie pytań lub potrzeby uzyskania dodatkowych informacji prosimy o kontakt z administratorem danych pod adresem

Komitet Referendalny SOS Wrocław
Karola Miarki 6-10 lok. 12
50-306 Wrocław
komitetreferendalny@soswroclaw.pl

przez admin