O co chodzi w aferze śmieciowej we Wrocławiu? 

O co chodzi w aferze śmieciowej we Wrocławiu? 

Wrocław ma najdroższe śmieci wśród dużych polskich miast. Od ponad półtora roku miejska spółka Ekosystem nie jest w stanie rozstrzygnąć przetargu na odbiór odpadów, a miasto wydało już ponad pół miliarda złotych w trybie "z wolnej ręki". Sprawą zajmują się Prokuratura Krajowa i CBA. W naszej ocenie to nie jest zwykła nieudolność, tylko efekt wieloletniego oddawania miejskiego monopolu prywatnemu biznesowi i politycznej osłony dla tego procesu. Ten tekst porządkuje wszystko, co udokumentowaliśmy: fakty, liczby, daty, aktorów i nasze oceny.

W skrócie: pięć rzeczy, które musisz wiedzieć

1. Płacisz najwięcej w kraju. Od 1 września 2026 r. opłata wynosi 55 zł miesięcznie od osoby. Czteroosobowa rodzina płaci 220 zł miesięcznie, w Warszawie 85 zł.
2. Przetarg nie działa. Przetargi na odbiór i zagospodarowanie odpadów ogłoszono po raz pierwszy 12 marca 2025 r - po miesiącach opóźnienia. Do dziś nie wyłoniono wykonawców. Ekosystem przegrywał sprawy przed Krajową Izbą Odwoławczą i sądem, unieważniał przetargi, a potem "unieważniał unieważnienie".
3. Miasto wydało pół miliarda bez konkurencji. Trzy umowy z wolnej ręki (ok. 136, 192 i 204 mln zł) to łącznie około 532 mln zł. Obecne, awaryjne kontrakty obowiązują od 1 września 2026 do 28 lutego 2027 r.
4. Wkroczyły służby. 5 marca 2026 r. funkcjonariusze CBA na zlecenie prokuratorów z Prokuratury Krajowej przeszukali Ekosystem i Urząd Miejski. Zabezpieczono dokumenty. Nikomu nie postawiono dotąd zarzutów.
5. Miasto nie ma własnych instalacji. Przez lata nie zbudowało sortowni ani kompostowni, więc jest zależne od kilku prywatnych firm. W takiej sytuacji pojawia się pomysł spalarni za ok. 1,5 mld zł, która w naszej ocenie utrwaliłaby tę zależność na dekady.

1. Jak miał działać system

Od 2013 r. gminy w Polsce są właścicielami odpadów komunalnych. Ustawodawca dał im narzędzie: mogą budować własne zdolności operacyjne albo zlecać usługi firmom w przetargach. Gmina odpowiada za to, żeby śmieci były odebrane i zagospodarowane. Przy braku tej usługi grozi nawet zarząd komisaryczny.

W 2012 r. Wrocław powołał spółkę Ekosystem. Zamiast budować własną logistykę, instalacje i zdolności negocjacyjne, spółka od początku zlecała wszystko na zewnątrz. To fundamentalna różnica wobec MPWiK, które odpowiada za wodę i ścieki, inwestuje we własną infrastrukturę i nikt nie proponuje oddania jej prywatnym operatorom bez kontroli.

Prawo zostawia gminie jedno realne ograniczenie ceny: pułap opłaty, wynikający z dochodu rozporządzalnego publikowanego przez GUS. Od 31 marca 2026 r. wynosi on 70 zł od osoby. Poniżej tego pułapu gmina musi zapłacić tyle, ile zażądają wykonawcy, i przerzucić koszt na mieszkańców. To pozycja negocjacyjna, której nie ma się ochoty bronić.

Nasza ocena: miasto przez lata żyło w przekonaniu, że zlecenie usługi na zewnątrz zwalnia je z odpowiedzialności za jej cenę a stworzone śmieciowe eldorado znajduje się poza jakąkolwiek kontrolą. Prawo mówi co innego.

2. Ile płacimy

Wśród miast powyżej 100 tys. mieszkańców Wrocław ma dziś najwyższą stawkę od osoby. Jedna podwyżka wyciąga z kieszeni mieszkańców ok. 110 mln zł rocznie według obecnej liczby płatników. Gdyby płacili wszyscy mieszkańcy, byłoby to blisko 150 mln zł. Z ponad 800 tys. potencjalnych płatników w systemie zarejestrowanych jest ok. 650 tys.

Koszt systemu ma od 2027 r. wynosić prawie 600 mln zł rocznie, a według wyliczeń przedstawianych w Radzie system w 2026 r. nie zamyka się o ok. 60 mln zł, w 2027 r. nawet o 90 mln zł. Spółka deklarowała wzrost cen o 15%, a koszt systemu wzrósł o 26%.

Porównanie cen tej samej firmy. Jedna z firm śmieciowych wyceniała usługi we Wrocławiu i w Chrzanowie:

Ten sam wykonawca, różnice od ok. 70 do niemal 100%. W Chrzanowie jest konkurencja. We Wrocławiu, w naszej ocenie, jest oligopol i spółka, która nie potrafi poprowadzić przetargu.

3. Przetarg, który się nie kończy

Wrocław umie przeprowadzać przetargi na odpady. Wcześniej zajmowało to kilka miesięcy:

Kronika ostatnich osiemnastu miesięcy

• 12 marca 2025. Ekosystem ogłasza przetargi w sześciu sektorach o wartości ponad 1,05 mld zł.
• Czerwiec 2025. Pierwsza umowa z wolnej ręki: ok. 136 mln zł.
• Wrzesień 2025. Ekosystem przegrywa przed KIO sprawę dotyczącą przekazywania firmom danych właścicieli nieruchomości i odpuszcza odwołanie.
• 15 października 2025. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXIII Zs 101/25) odrzuca skargę Ekosystemu w sprawie odpowiedzialności za poziomy recyklingu. Sąd stwierdził, że skarga nie zawierała rozwinięcia zarzutów, a pełnomocnik nie przedstawił ich także na rozprawie. Sąd nie może wyręczać profesjonalnego pełnomocnika.
• Październik 2025. Druga umowa z wolnej ręki: 192 mln zł.
• 30 grudnia 2025. Ekosystem unieważnia przetargi we wszystkich sektorach i sugeruje wyciek informacji.
• 9 marca 2026. KIO uznaje unieważnienie za sprzeczne z prawem. Ekosystem nie zdołał uprawdopodobnić zdarzeń, które miały je uzasadniać.
• Marzec 2026. Trzecia umowa z wolnej ręki: 204 mln zł.
• 5 marca 2026. Przeszukania CBA i prokuratury (patrz niżej).
• 9 kwietnia 2026. Po miesiącu od wyroku Ekosystem "unieważnia unieważnienie".
• 3 czerwca 2026. Po kolejnym odwołaniu Ekosystem znów unieważnia postępowania.
• 27 lipca 2026. Nowy przetarg, tym razem na 4 lata, o wartości ok. 2 mld zł według Ekosystemu i ok. 2,5 mld zł według naszych wyliczeń z opcją i waloryzacją. Prezes zapowiadał rozstrzygnięcie we wrześniu.
• 1 września 2026. Wchodzą w życie awaryjne umowy z wolnej ręki, obowiązują do 28 lutego 2027 r.
• 12 października 2026. KIO ogłasza wyrok w sprawie odwołań wykonawców. Ekosystem musi zmienić specyfikację.
• 30 października 2026. Planowane otwarcie ofert. Po ocenie ofert i ewentualnych kolejnych odwołaniach wykonawca potrzebuje jeszcze ok. dwóch miesięcy na mobilizację. Kolejne przedłużenie umów z wolnej ręki jest w naszej ocenie praktycznie nieuniknione.

Dlaczego "wolna ręka" jest problemem

Tryb z wolnej ręki jest w prawie zamówień publicznych zarezerwowany dla sytuacji wyjątkowych, gdy konkurencyjna procedura jest obiektywnie niemożliwa, a przyczyny nie leżą po stronie zamawiającego. Wrocławscy urzędnicy zapewniają o legalności takich umów. Naszym zdaniem trudno mówić o braku winy po stronie miasta, skoro przegrane sprawy i niewykonane terminy to efekt działań spółki. Skutek jest taki, że dotychczasowi wykonawcy pracują bez konkurencji, na warunkach, których szczegółów miasto nie ujawnia. Rada Miejska musiała dodatkowo przesunąć na system ponad 40 mln zł.

4. Nieudolność czy sabotaż?

To pytanie zadajemy od 2025 r. i nie twierdzimy, że znamy odpowiedź, bo nie mamy uprawnień śledczych. Przedstawiamy fakty, które każdy może zweryfikować, i wnioski, które z nich wyciągamy.

Fakty:

• Przez ponad rok Ekosystem przegrywał sprawy przed KIO i sądami, w tym w sposób opisany w wyroku z 15 października 2025 r.
• Poza odwołaniami wykonawców dokumentacja przetargu nie była gotowa w terminach, które spółka sama zapowiadała. Po unieważnieniu przetargu 3 czerwca 2026 r. kolejny ogłoszono dopiero 27 lipca, mimo wcześniejszych deklaracji o gotowej dokumentacji.
• Spółka zwolniła pracownicę, która ostrzegała zarząd przed błędami. Państwowa Inspekcja Pracy uznała zwolnienie za bezprawne, a pracownica została przywrócona do pracy.
• Spółka złożyła zawiadomienie do prokuratury na radnego, który domagał się dokumentów.
• Każdy miesiąc bez rozstrzygnięcia przetargu to miesiąc umów z wolnej ręki dla firm, które już obsługują miasto.

Nasza ocena: istnieją granice nieudolności. Za nimi jest już tylko sabotaż albo bezprawne działanie w czyimś interesie. Wyjaśnić to powinny organy ścigania. Do tego czasu mieszkańcy płacą rachunek.

Dlatego od początku żądamy dokumentów. Ekosystem konsekwentnie odmawiał radnym dostępu do audytu postępowania przetargowego. Na pytanie, co spółka ma do ukrycia, nie ma odpowiedzi.

5. Ludzie, powiązania i pieniądze

Kto kierował systemem.

• Michał Młyńczak. Wiceprezydent Wrocławia nadzorujący gospodarkę odpadów, odwołany 18 maja 2026 r. W tym samym czasie został prezesem Ekosystemu, bez konkursu.
• Paweł Karpiński. Prezes Ekosystemu do maja 2026 r., potem wiceprezes. Wcześniej radny PO, wyrzucony z KO. Za 2025 rok dostał nagrodę ok. 69 tys. zł mimo klapy przetargu.
• Renata Granowska. Pierwsza wiceprezydent, odwołana 18 maja 2026 r., następnie powołana do zarządu MPK w nowo utworzonym stanowisku wiceprezesa.

Nagrody i posady. Według Onetu odwołani wiceprezydenci dostali przed odwołaniem nagrody zastępujące trzymiesięczne odprawy. Ratusz odmówił podania kwot, nasz szacunek to ok. 150 tys. zł łącznie. Nagrody zostały zwrócone dopiero po zapytaniu w tej sprawie i po objęciu posad w spółkach. Sutryk obiecywał konkursy na stanowiska w zarządach, które nie odbyły się.

Powiązania rodzinne i towarzyskie (według ustaleń "Gazety Wyborczej" i naszych własnych):

• Mąż posłanki Anny Sobolak (KO), wcześniej wiceprezes Ekosystemu, wystawiał po odejściu z funkcji faktury jednej z firm śmieciowych, według ustaleń prasy na ok. 60 tys. zł (trzy faktury). Posłanka i jej mąż zaprzeczają zarzutom o spotkania w tej sprawie z urzędnikiem miejskim.
• Firmy śmieciowe sponsorowały kluby sportowe, w których prezesem był mąż Renaty Granowskiej. Czy sponsoring był formą korzyści dla kogokolwiek? Na pewno rodzina Granowskich na tym nie straciła. A loga sponsorów zniknęły z listy sponsorów na stronie klubu.
• Posłanka Sobolak jest aktywna w tematyce odpadów w Sejmie. Z formalnego punktu widzenia nie stwierdzono konfliktu interesów, uważamy jednak, że takie relacje wymagają szczególnej uwagi.

Szeroko opisaliśmy te powiązania w tekście "Miliardy Wrocławia pod kontrolą śmieciowej ośmiornicy".

"Mafia"? Skąd to słowo. Używamy słów "ośmiornica" i "układ" jako publicystycznych określeń sieci powiązań polityki, urzędu i biznesu. Mówimy o "paramafijnych" relacjach w tym sensie, że mają charakter zamkniętego układu wzajemnych korzyści i zmowy milczenia, a nie że stwierdzamy popełnienie przestępstw zorganizowanych. Skąd Sycylia: to politycy KO, Robert Leszczyński i Sebastian Lorenc, na lipcowej sesji straszyli radnych "scenariuszem sycylijskim", gdyby nie przegłosowali podwyżki. A były prezydent Wrocławia i europoseł KO Bogdan Zdrojewski publicznie nazwał sytuację w odpadach "katastrofą".

6. Prokuratura i CBA

• Od 2025 r. SOS Wrocław i radni klubu Naprawmy Przyszłość (Piotr Uhle, Jakub Janas, Jakub Nowotarski) kontrolowali Ekosystem i żądali dokumentów. Spółka, a potem wiceprezydent Młyńczak, odmawiali ich udostępnienia.
• 10 września 2025. SOS wnioskuje do Najwyższej Izby Kontroli o pilną kontrolę.
• Jesień 2025. Radny Piotr Uhle składa zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstw: przekroczenia uprawnień, niegospodarności, prześladowania sygnalisty i zakłócania przetargu. Zapowiedział je na konferencji 11 listopada 2025 r. Wcześniej wnioskował, żeby takie zawiadomienie złożyła Rada Miejska. Nikt tego nie zrobił.
• Ekosystem złożył do prokuratury zawiadomienie przeciwko radnemu, twierdząc, że utrudnia on przetarg.
• 5 marca 2026. Na zlecenie prokuratorów z Prokuratury Krajowej CBA przeszukuje Ekosystem i Urząd Miejski i zabezpiecza dokumenty w kilkunastu lub ponad dwudziestu lokalizacjach, według różnych relacji. Publiczne komunikaty mówiły o "czynnościach kontrolnych", ale to były czynności procesowe.
• Sierpień 2026 - radnego Uhle wzywa na przesłuchanie policja i wypytuje o interpelacje i zapytania kierowane do spółki i urzędu miasta.
• Śledztwo trwa, nikomu nie postawiono zarzutów.

Warto pamiętać, że śledztwo to nie wyrok. Dziś nie wiemy, jak się zakończy. Wiemy tylko, że państwo potraktowało sprawę na tyle poważnie, że wchodzi do urzędu z nakazem.

7. Rada Miejska: kto bronił mieszkańców, a kto nie

• 26 kwietnia 2026. Klub Naprawmy Przyszłość wnioskuje o powołanie doraźnej komisji do zbadania systemu odpadów i wypracowania rekomendacji obniżenia opłat. Wniosek o jej odrzucenie złożył wiceprezydent Młyńczak i poparło go 19 radnych KO. 10 radnych było przeciw, 2 się wstrzymało. W tym samym czasie Czechowice-Dziedzice powołały podobną komisję. Zamiast niej miasto powołało zespół przy Ekosystemie, czyli przy podmiocie, który sam jest przedmiotem zarzutów.
• Lipiec 2026. Rada podnosi opłatę do 55 zł. Obiecano wcześniej, że do czasu umów z wolnej ręki nie będzie podwyżki.
• 26 sierpnia 2026. Rada rozpatruje skargę do WSA na uchwałę podwyżkową, opartą na zarzucie nierzetelnych wyliczeń. W momencie podwyżki nie było wiadomo, ilu jest w mieście mieszkańców i płatników. 23 radnych (17 z KO, 5 z Lewicy, 1 niezrzeszony) głosowało za oddaleniem skargi, 10 przeciw (cały klub PiS i klub Naprawmy Przyszłość). Przewodnicząca obrad nie dopuściła głosowania nad wnioskiem o wstrzymanie wejścia w życie podwyżek.

Publikujemy pełną listę głosowań w tekście "Lista hańby". Uważamy, że radni, którzy zagłosowali za oddaleniem skargi, nie obronili interesów mieszkańców.

8. Spalarnia: ostatni element układanki?

Wrocław przez lata mówił spalarni "nie". Prezydent Sutryk deklarował to wielokrotnie. W 2023 r. wiceprezydent Mazur mówił wprost, że miasto nie widzi ekonomicznego sensu w inwestycji za ponad miliard złotych. W styczniu 2026 r. Sutryk powiedział już o spalarni: "to jest potrzebne". Wiceprezydent Roman: "lepiej to zrobić późno niż wcale. Już budujemy".

Dlaczego uważamy, że to zły pomysł:

1. Spalanie to nie recykling. Wrocław w 2026 r. musi osiągnąć 56% recyklingu (w 2030 r. 60%, w 2035 r. 65%) i według samego prezesa Ekosystemu tego nie osiągnie. Spalarnia nie pomoże, bo każda tona spalona nie trafia do recyklingu.
2. Koszt i ryzyko ETS. Szacowany koszt to ok. 1,5 mld zł. Unijny system handlu uprawnieniami do emisji CO2 obejmuje coraz więcej instalacji, a według branży uprawnienia mogą podnieść koszt spalenia tony odpadów nawet o kilkadziesiąt procent. Dokładne terminy i skalę kosztów rozstrzygną decyzje Komisji Europejskiej.
3. Polska ma nadmiar mocy. Według stowarzyszenia STOP Wrocławskiej Spalarni w kraju działa lub powstaje blisko 70 instalacji o wydajności ponad 6,5 mln ton rocznie, a zapotrzebowanie wynosi ok. 4 mln ton i powinno spadać. Spalarnia musi dostawać odpady. Szwecja importuje śmieci, żeby własne instalacje się opłacały.
4. Utrwalenie zależności. Trzy z czterech najbliższych składowisk należą do firm, które dziś obsługują Wrocław. Operator spalarni uzyskałby przewagę w kolejnych przetargach, a miasto utrwaliłoby uzależnienie od branży na dekady.
5. Zdrowie i konflikt społeczny. Mieszkańcy Trójstyku (Wrocław, Długołęka, Wisznia Mała) od lat protestują, a inicjatywa STOP spalarni zgromadziła tysiące podpisów.

Alternatywa: sortownie nowej generacji, kompostownie, biogazownie i mobilne punkty zbiórki. Bydgoszcz zbudowała sortownię w 3,5 roku, za 89 mln zł netto, z czego ponad 41 mln dał NFOŚiGW, osiągając ok. 90% skuteczności odzysku frakcji. Wrocław nie złożył wniosków o dofinansowanie i nie zbudował nawet kompostowni o planowanej przepustowości ponad 20 tys. ton.

Dolny Śląsk jest ostatnim województwem bez spalarni. Uważamy, że to nie zaległość, tylko przewaga, bo można uczyć się na błędach innych.

9. Codzienność: PSZOK-i i dane mieszkańców

• Na prawie 700-tysięczne miasto mamy trzy punkty selektywnej zbiórki odpadów (PSZOK). Punkt przy ul. Janowskiej jest zamknięty od 21 września, a ten przy ul. Szwajcarskiej bywa zamykany w ciągu dnia z powodu przepełnienia.
• Dane osobowe pod groźbą grzywny. Po przegranej przed KIO Ekosystem zaproponował zmianę regulaminu, według której właściciele nieruchomości mieliby podawać m.in. imię, nazwisko, telefon i e-mail, pod rygorem grzywny. Uważamy, że przepis wykracza poza delegację ustawową i jest niezgodny z RODO. Ustawa pozwala określić sposób zgłaszania lokalizacji, a nie zakres danych.
• Kary za recykling. Sąd uznał, że odpowiedzialność za niespełnienie poziomów spoczywa na mieście, a nie na wykonawcach. Przy skali systemu to kary, które zapłacimy z budżetu miasta, a więc kosztem szkół, dróg i parków. Prezes Ekosystemu przyznał, że nie obliczał ich wysokości.

10. Co trzeba zrobić

1. Zmiany personalne. Dziś odpowiedzialni za system nie mogą go naprawiać, bo sami są jego częścią. Postulujemy odwołanie Michała Młyńczaka i Pawła Karpińskiego, ale to za mało - odejść muszą osoby, które dawały im polityczny parasol do działań szkodliwych dla interesu miasta.
2. Powołać w Radzie Miejskiej komisję doraźną, która zbada system i wypracuje rekomendacje obniżenia opłat.
3. Rozstrzygnąć przetarg w uczciwej, konkurencyjnej procedurze, z jawnymi dokumentami.
4. Zrezygnować z czteroletnich kontraktów zawieranych przez ustępującą władzę, które wiążą ręce następcom po wyborach w 2029 r.
5. Zbudować własne instalacje: m.in. sortownię, instalację doczyszczania odpadów, biogazownię, rozbudować kompostownię. Wykorzystać dotacje i rozwiązania, których Wrocław dotąd nie szukał.
6. Uszczelnić system opłat. Dziś nie płaci ok. 200 tys. potencjalnych płatników.
7. Odbudować miejskie przedsiębiorstwo zdolne do realnej konkurencji z oligopolem.
8. Pełna jawność. Umowy z wolnej ręki, audyt przetargu, rozliczenie nagród i kosztów siedziby Ekosystemu.

11. Co dalej i jak możesz pomóc

• "Cofamy podwyżki." Obywatelska inicjatywa uchwałodawcza, której celem jest przywrócenie opłaty sprzed podwyżki i wymuszenie oszczędności w miejskich spółkach (jednoosobowe zarządy, rady nadzorcze zmniejszone do trzech osób, koniec nominatów partyjnych). Wspólnie z PiS, Razem, Nową Falą i Konfederacją zebraliśmy w dwa tygodnie wymaganą liczbę podpisów i złożyliśmy je 12 października 2026 r. Teraz czas na test dla radnych: zobaczymy, czy uchwała trafi pod obrady, czy większość spróbuje zablokować jej dyskusję.
• Biała księga. Zapraszamy organizacje, mieszkańców i opozycję do współtworzenia zbioru afer, niedotrzymanych obietnic i nadużyć obecnej władzy. Zgłoszenia na adres kontakt@soswroclaw.pl.
• Referendum. Jeżeli rada trzymana w garści przez układ powiązań nie reaguje, pozostają narzędzia demokratyczne, w tym referendum w sprawie odwołania władz. Rozważamy je i będziemy o nim informować.
• Podaj dalej. Każdy z naszych tekstów możesz udostępnić. Bez informacji jesteśmy bezbronni.

FAQ: najczęstsze pytania

Dlaczego we Wrocławiu śmieci są najdroższe w Polsce? Naszym zdaniem dlatego, że miasto nie ma własnych instalacji i pozycji negocjacyjnej, a przetargi nie są rozstrzygane, więc dotychczasowi wykonawcy pracują bez konkurencji. Ta sama firma w Chrzanowie wycenia tonę bioodpadów na 746 zł, a we Wrocławiu na 1310 zł. Sieć wzajemnych powiązań i relacji o charakterze paramafijnym sprawił, że nasz system bada CBA i Prokuratura Krajowa.

Ile kosztuje odbiór odpadów we Wrocławiu? Od 1 września 2026 r. 55 zł miesięcznie od osoby. Pułap ustawowy to 70 zł - to nie jest jeszcze ostatnie słowo układu śmieciowego.

Co to jest umowa z wolnej ręki i dlaczego jest problemem? To zawarcie umowy bez przetargu, dopuszczalne w sytuacjach wyjątkowych. Wrocław zawarł trzy takie umowy na ok. 532 mln zł, a obecne obowiązują do 28 lutego 2027 r. Brak konkurencji oznacza wyższe ceny.

Co się dzieje z przetargiem na odpady? Przetargi ogłoszone w marcu 2025 r. unieważniono, nowy ogłoszono 27 lipca 2026 r. KIO 12 października wydała wyrok w sprawie odwołań, otwarcie ofert zaplanowano na 30 października, ale terminy wielokrotnie przesuwano.

Kto bada aferę śmieciową? Prokuratura Krajowa i CBA. 5 marca 2026 r. przeszukano Ekosystem i Urząd Miejski. Zarzutów nikomu dotąd nie postawiono.

Kim są Młyńczak i Karpiński? Michał Młyńczak, były wiceprezydent Wrocławia, od maja 2026 r. prezes Ekosystemu. Paweł Karpiński, prezes Ekosystemu do maja 2026 r., teraz wiceprezes.

Czy Wrocław zbuduje spalarnię? Władze miasta coraz otwarciej mówią o takiej inwestycji, mimo wcześniejszych deklaracji, że spalarni nie będzie. Kosztowałaby ok. 1,5 mld zł. Naszym zdaniem utrwaliłaby zależność miasta od branży odpadowej.

Co to jest "Cofamy podwyżki"? Obywatelska inicjatywa uchwałodawcza o przywróceniu opłaty sprzed podwyżki i wymuszeniu oszczędności w spółkach miejskich. Podpisy złożono 12 października 2026 r.

Czy kary za nieosiągnięcie recyklingu zapłacą mieszkańcy? Sąd uznał, że odpowiedzialność ponosi miasto, więc kary spadną na budżet gminy, czyli na mieszkańców, choć nie w formie opłaty za odpady.

Status prawny i stanowiska stron

Teksty SOS Wrocław są publicystyką i dokumentacją pracy radnych i stowarzyszenia. Oddzielamy fakty (daty, wyroki, kwoty, głosowania) od ocen, które wyraźnie oznaczamy jako nasze. Śledztwo prokuratury i CBA jest w toku i nikomu nie postawiono zarzutów, a każdy jest niewinny do czasu prawomocnego wyroku.

Nasze teksty o aferze śmieciowej

Najważniejsze teksty:

• Afera śmieciowa: doktryna szoku po wrocławsku
• Śmieciowy układ dusi Wrocław
• Spalarnia, czyli kolejny biznes śmieciowej mafii
• Miliardy Wrocławia pod kontrolą śmieciowej ośmiornicy
• Sycylia we Wrocławiu? Nie tylko my dostrzegamy mafijne mechanizmy

Afera śmieciowa:

• Pół miliarda bez przetargu, 407 dni paraliżu
• Kompromitujący rok nieudolności
• Śmieciowa ośmiornica pod politycznym parasolem? CBA, prokuratura i afera
• Czy we Wrocławiu działa śmieciowa ośmiornica?
• 40 milionów strat i zawiadomienie do prokuratury
• Czy nieudolność miejskiej spółki doprowadzi do horrendalnych podwyżek?
• Uwaga Wrocławianie! Poważna ekipa szykuje się do skoku na Wasze portfele
• Nieudolność czy sabotaż? Podwyżka do 55 zł
• Paramafijne śmieciowe relacje władz Wrocławia, czas na białą księgę
• Lista hańby: 23 radnych po stronie śmieciowej mafii
• Czy elity Wrocławia potrzebują Zdrojewskiego, by zrozumieć skalę katastrofy?

Spalarnia:

• Czy Ekosystemem rządzi piroman? Sprawdzamy fakty
• Dlaczego Wrocław nie powinien budować spalarni

Inne:

• Pierwsza praca dla Grzegorza Romana: wyjaśnić aferę śmieciową
• Powstanie speckomisja rady? W Czechowicach, nie we Wrocławiu
• Kolejna umowa z wolnej ręki na odbiór odpadów
• Podpisy złożone: Wrocławianie mówią "dość" kolesiostwu i drożyźnie
• Granowska zostawiła po sobie CBA, prokuraturę i słone rachunki
• Posady w spółkach to za mało: nagrody dla byłych wiceprezydentów
• Jak czarował rzeczywistość prezes Ekosystemu
• Wyłudzą Twoje dane albo zapłacisz 5000 zł
• Wrocławski kryzys PSZOK-ów
• Cofamy podwyżki: wrocławska opozycja łączy siły
• Śmieciowy chaos, polityczne stołki i zdrada mieszkańców

przez admin

Jagodno i Wojszyce znowu oszukane przez urząd. Tym razem na szkole

Jagodno i Wojszyce znowu oszukane przez urząd. Tym razem na szkole

Cóż szkodzi obiecać. To prawdziwe motto władzy, która rządzi Polską i Wrocławiem. Mieszkańców południa miasta władza traktuje szczególnie brutalnie, niemal ostentacyjnie zapominając o danym wcześniej słowie, gdy tylko mija kampanijne wzmożenie. Jagodno, Wojszyce, Ołtaszyn - nie mają obywatele łatwego życia z koalicją obywateli.

Urzędowe oszustwa: najpierw tramwaj, teraz szkoła

Jeszcze niedawno mieszkańcom Jagodna obiecywano tramwaj. Dostali autobusy. Teraz scenariusz powtarza się ze szkołą. Jeśli powstanie zespół szkolno-przedszkolny przy Smardzowskiej, to na Jagodnie już nigdy realnie nie powstanie. Takie jest nasze zdanie i przy naszej obecnej demografii nie będzie go trudno bronić. Wyjaśniamy poniżej dlaczego, a po drodze cytujemy pismo samego wiceprezydenta.

Obietnice były. Jagodno, osiedle bardzo aktywne wyborczo, nie ma własnej szkoły podstawowej. Politycy koalicji spotykali się z jego mieszkańcami w szkole na sąsiednich Wojszycach przy Asfaltowej. Padały zapewnienia, trwały rozmowy. 17 lutego 2025 r., w obecności wiceprezydenta Ryszarda Kesslera,

- Na spotkaniu padały twarde obietnice uruchomienia szkoły na Lutosławskiego jak najszybciej - mówi nam Krystian Adamski, Wiceprzewodniczący Zarządu Osiedla Jagodno. - Początkowo oni mówili sami o wrześniu 2028, jak zaczęliśmy dopytywać czy aby na pewno w 3 lata zdążą to zaczęli kluczyć ze może jakie opóźnienia mogą być z uwagi na przekazanie gruntu. Teraz jakoś słabo się starają - dodaje radny.

Departament Edukacji potwierdził, że budowa nowego zespołu szkolno-przedszkolnego na Jagodnie jest priorytetem miasta, i zwrócił się do Wydziału Finansów Oświatowych o jak najszybsze pozyskanie działki od KOWR.

Miasto wiedziało od lat, że Jagodno potrzebuje szkoły

Miasto wiedziało od lat. Już w konsultacjach do wytycznych dla Jagodna (Biuro Rozwoju Wrocławia, 2019) mieszkańcy wskazywali brak placówek oświatowych i postulowali budowę szkoły. Wytyczne wskazały rezerwy pod szkołę na Jagodnie (przy klinie wojszycko-jagodzińskim i przy ul. Sarniej) oraz teren pod oświatę przy Buforowej. Smardzowskiej w tym dokumencie nie ma.

O sprawę zabiegała Rada Osiedla Jagodno i radny Krystian Adamski. W czerwcu 2026 r. Rada Osiedla uchwałą poprosiła o przyspieszenie prac. W lipcu Wydział Finansów Oświatowych odpowiedział, że grunt wciąż jest w procedurze nabycia od KOWR, a po jego przejęciu „podejmowane będą dalsze działania". I co? Łyso Wam teraz?

Co miasto odpowiedziało we wrześniu. 14 września 2026 r. wiceprezydent Kessler odpowiedział na zapytanie radnej Agnieszki Duszy, czy miasto planuje szkołę na Jagodnie. Pierwszą rzeczą, którą wymienił, nie była szkoła na Jagodnie. Była nią placówka przy Smardzowskiej, budowana z prywatnym inwestorem, która ma ruszyć od września 2028 r. i stanowić „istotne uzupełnienie istniejącej sieci oświatowej" dla mieszkańców Jagodna i Wojszyc. O szkole na gruncie KOWR pismo mówi ogólnie: o „inwestycji oświatowej, w tym budowie szkoły podstawowej", z trwającym podziałem działek 1/110 i 1/112. Nie podaje ani terminu, ani harmonogramu. A na pytanie, dlaczego szkoły na Jagodnie nie planuje się dziś wprost, wiceprezydent odpowiada, że „nie istnieje obowiązek zapewnienia szkoły podstawowej na każdym osiedlu".

Porównajmy to z wcześniejszym językiem miasta. W lutym 2025 r. i w lipcu 2026 r. mówiono o priorytecie i o zespole szkolno-przedszkolnym. We wrześniu 2026 r. nie ma już ani priorytetu, ani terminu, jest za to „nie ma obowiązku". Oficjalna notatka z lutego 2025 r. nie podaje żadnej daty. Terminy 2028–2029, a nawet 2030 pochodzą z relacji uczestników spotkania. Dziś nie ma ani gruntu, ani projektu budowlanego, ani oficjalnej daty.

Dlaczego Smardzowska zabije szkołę na Jagodnie?

• Zniknie powód. Prawie tysiąc miejsc dla dzieci przy Smardzowskiej (SP 600, przedszkole 350, żłobek 48) to skala, której potrzebuje Jagodno. Miasto samo przedstawia ją jako odpowiedź na potrzeby Jagodna. Może więc ogłosić, że problem rozwiązano, bo nowa placówka stoi i przyjmie dzieci z południa.
• Zniknie presja. Rodzice z Jagodna dostaną miejsca „gdzieś obok", więc przestaną naciskać. A to właśnie presja mieszkańców przez lata wymuszała każdy krok.Z czasem maleć będzie też presja demograficzna.
• Zniknie budżet. Dwie duże placówki w sąsiednich osiedlach to wydatek, którego miasto trudno uzasadni. Pierwsza, prywatna, ma ruszyć we wrześniu 2028 r. Druga, na gruncie od Skarbu Państwa, nie ma oficjalnej daty i wciąż nie ma gruntu.
• Zadecyduje argument „obwodu". Wiceprezydent podkreśla, że sieć szkół opiera się na obwodach, a nie na osiedlach. Obwód SP nr 11 obejmuje Jagodno i część Wojszyc. To otwiera drogę do rozwiązania wyłącznie administracyjnego: nowa placówka na Wojszycach, zmiana obwodów, a argument o braku szkoły na Jagodnie znika bez jednej łopaty ziemi przy Lutosławskiego. Pytamy, czy to właśnie jest plan.

Wojszyce zapłacą rachunek

A co z mieszkańcami Wojszyc? Dostali niedawno szkołę na Asfaltowej i płacą za to korkami. Teraz mają dostać drugą:

• budynek ma mieć około 125 m długości i 15–18 m wysokości, z boiskiem na dachu, a według pomiarów mieszkańców stanie 11,4–20 m od granic ich domów i ogrodów;
• szacują oni 1200–1600 przejazdów samochodowych dziennie po uliczkach, na których dziś bawią się dzieci;
• działka ma 0,8 ha, a teren SP 11 przy Asfaltowej 3,6 ha;
• mieszkańcy twierdzą, że o inwestycji dowiedzieli się dopiero we wrześniu, po wakacyjnej decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz że dwie sąsiednie wspólnoty zostały pominięte jako strony postępowania. Złożyli odwołania do wojewody.

Dlaczego władza tak bardzo oderwała się od rzeczywistości? Zarządza miastem z tabelek i Excela, z biurka, z którego wszystko wygląda na dobrze zorganizowane. Z poziomu Smardzowskiej, Wierzyńskiego i Asfaltowej o ósmej rano widać co innego. Czy ktoś w ogóle tym miastem rządzi?

Czego żądamy

Pytania do prezydenta:

1. Czy miasto potwierdza, że w rejonie ul. Lutosławskiego powstanie szkoła podstawowa lub zespół szkolno-przedszkolny, w jakim terminie i o jakiej wielkości? Co oznacza sformułowanie „w tym budowę szkoły podstawowej"?
2. Czy placówka przy Smardzowskiej ma zaspokoić potrzeby oświatowe Jagodna i czy po jej otwarciu zmienią się obwody szkolne?
3. Czy zdanie „nie istnieje obowiązek zapewnienia szkoły podstawowej na każdym osiedlu" oznacza, że Jagodno szkoły nie dostanie?
4. Kto wybrał inwestora i na jakich zasadach: najem, wykup, finansowanie, własność budynku?
5. Dlaczego konsultacje i informacja zostały pominięte?

Żądamy: publicznego harmonogramu budowy szkoły na Jagodnie z terminem przejęcia gruntu od KOWR, ujawnienia umowy z inwestorem oraz analiz ruchu i hałasu, konsultacji z mieszkańcami obu osiedli, a także spotkania prezydenta z nimi na miejscu w godzinach szczytu.

Nie jesteśmy przeciwko szkołom. Jesteśmy za dotrzymywaniem obietnic, a przeciwko aroganckiej grze na przeczekanie i gaszeniu pożarów cudzym kosztem. Ile jeszcze mieszkańcy zamierzają to tolerować?

przez admin

Kraków wybrał. Na odklejone elity padł blady strach

Kraków wybrał. Na odklejone elity padł blady strach

Piotr Uhle

Pierwszą turę wyborów w Krakowie wygrał Łukasz Gibała i ma wszystkie karty w ręku, by wygrać w drugiej. Jednak nie jego wynik jest najbardziej interesujący. Wczorajsze wybory to pierwszy twardy pomiar tego, co dzieje się pod powierzchnią polskiej polityki miejskiej – i sygnał ostrzegawczy, który we Wrocławiu powinien zabrzmieć równie głośno, jak zabrzmiał w Krakowie.

Łukasz Gibała – 36,38 proc. Monika Piątkowska, kandydatka formacji rządzącej – 29,91 proc. Michał Drewnicki z PiS – 17,50 proc. Reszta rozproszona między Razem, Nową Lewicą a Konfederacją. Liczby są jednoznaczne i nie da się ich zinterpretować inaczej: kandydatka partii władzy przegrała pierwszą turę z outsiderem niezwiązanym z żadną z dużych formacji, a koalicja rządząca Polską, która trzy lata temu w wyborach do Sejmu zebrała w Krakowie blisko 65 proc. głosów, wczoraj zmieściła się w niecałych 35 procentach. 

To nie jest korekta wyborcza w granicach błędu statystycznego. To tektoniczne tąpnięcie – i jak każde tąpnięcie, jest sygnałem czegoś głębszego, co dzieje się w warstwach, których na co dzień nie widać. To proces, na który zwracamy uwagę od dłuższego czasu: Koalicja Obywatelska przegrała z obywatelami. Mamy do czynienia z procesem przekształcania się partii obywatelskiej w partię kolesi. To proces, który prowadzi ich do zguby, ten proces będzie postępował również we Wrocławiu - ale więcej o nim w dalszej części tekstu.

Sondaże skompromitowane, wyborcy nieugięci

Zanim przejdziemy do sedna, trzeba nazwać po imieniu to, co wydarzyło się wokół samych badań przedwyborczych, bo to osobny skandal, który zasługuje na pamięć. Pracownia IBRIS jeszcze dwa tygodnie przed głosowaniem sugerowała, że do drugiej tury z Gibałą wejdzie Daria Gosek-Popiołek, a poparcie dla lidera rankingu oscyluje wokół 17-18 proc. Rzeczywisty wynik – ponad 36 proc., dwa razy więcej niż wskazywał sondaż – zostawia tę prognozę w gruzach. To nie jest pomyłka metodologiczna, jaka zdarza się każdej pracowni. To praca wykonana na zamówienie polityczne, uprawiana pod szyldem rzetelnego badania opinii publicznej. Najbliżej prawdy były sondaże OGB, w tym exit poll, który od razu wskazał właściwy kierunek.

Wniosek na przyszłość jest prosty i dotyczy nie tylko Krakowa: IBRIS przestał być źródłem wiedzy o nastrojach społecznych, a stał się narzędziem kształtowania narracji pod z góry ustalony wynik. Warto to zapamiętać przy każdym kolejnym „sondażu", który pojawi się przy okazji wrocławskich sporów – o referendum, o plan ogólny, o gospodarkę odpadami. Sondaż zamówiony nie jest pomiarem, jest bronią.

Ale to, że manipulacja sondażowa ostatecznie nie zmieniła wyniku, jest ważniejsze niż sama manipulacja. Krakowianie głosowali wbrew temu, co miało im się wydawać nieuchronne, wbrew narracji budowanej tygodniami w mediach i pracowniach badawczych. To pokazuje siłę nastroju społecznego, którego żadna pracownia, żaden spin doktor i żadna kampania medialna nie są już w stanie skutecznie ukryć ani zneutralizować.

To nie jest wynik o Krakowie. To wynik o elitach władzy

Można próbować tłumaczyć porażkę kandydatki koalicji rządzącej wyłącznie lokalnymi błędami – rygorystyczną strefą czystego transportu, podwyżkami biletów komunikacji miejskiej i opłat parkingowych, kolejnymi aferami kolesiostwa przy obsadzie spółek miejskich. To wygodne wytłumaczenie, bo pozwala zamknąć sprawę na poziomie technicznym, jako błąd komunikacyjny czy nietrafioną decyzję administracyjną, i uniknąć trudniejszego, bardziej niewygodnego pytania.

Prawda jest głębsza: w największych polskich miastach narasta bunt przeciwko elitom, które te miasta sobie przywłaszczyły. To nie jest zjawisko wyłącznie krakowskie ani wyłącznie związane z jedną partią – to proces ogólnopolski, który po prostu ujawnia się najpierw tam, gdzie te elity mają swój matecznik, swoje najgęstsze skupisko wpływów, kontaktów i zależności. Metropolie są miejscem narodzin tych elit i miejscem, w którym ich władza jest najbardziej widoczna na co dzień – w cenach mieszkań, w przetargach, w obsadzie stanowisk.

Kraków pokazał proces, który dojrzewał tam od lat: mieszkańcy przestają akceptować rządy ludzi głęboko przekonanych o własnej wyższości moralnej i intelektualnej, obsadzających spółki miejskie kolesiami zamiast kompetentnymi menedżerami, rozdających korzyści wybranym grupom interesu kosztem zwykłych podatników płacących coraz wyższe rachunki, i traktujących każdy sprzeciw obywatelski jako atak na naturalny, słuszny porządek rzeczy, a nie jako uzasadnioną reakcję na realne problemy.

Wrocław rządzony jest przez tę samą formację

Prezydent Wrocławia jest prezydentem z nadania Koalicji Obywatelskiej. Mechanizmy, które doprowadziły do erozji zaufania w Krakowie, działają tutaj od lat – tyle że jeszcze nie eksplodowały w wyborczej urnie, z prostego powodu: Wrocław takiej urny, takiego bezpośredniego testu nastrojów, od dawna nie miał.

Rozpasanie deweloperskie zapisane w kolejnych wersjach planu ogólnego, przyjmowanego wbrew licznym głosom sprzeciwu mieszkańców i ekspertów urbanistyki. Przetargi w gospodarce odpadami, które od lat budzą uzasadnione pytania o to, czyj interes – publiczny czy prywatny – faktycznie zabezpieczają. Spółki i instytucje miejskie funkcjonujące jako zaplecze kadrowe dla swoich, dla ludzi lojalnych politycznie, nie zawsze kompetentnych merytorycznie. Setki milionów złotych rocznie przekazywane organizacjom pozarządowym bez realnego, twardego rozliczenia z efektów tych wydatków. To nie są odosobnione, przypadkowe błędy złego zarządzania, które da się naprawić kosmetyczną korektą. To symptomy tego samego, głębszego mechanizmu, który właśnie przegrał w pierwszej turze w Krakowie: władzy, która przez lata bezkarności przestała się czuć realnie odpowiedzialna przed mieszkańcami, bo przez lata po prostu nie musiała się z niczego tłumaczyć.

Panika elit i retoryka nienawiści, która łączy kolesi wszystkich miast

Najbardziej wymowna po ogłoszeniu wyników była reakcja samej Moniki Piątkowskiej, która zamiast refleksji nad przyczynami porażki zaproponowała krakowianom katastroficzną, wręcz kasandryczną wizję przyszłości: zapowiedź niepokojów społecznych i masowych zwolnień, gdyby ostatecznie wygrał jej rywal. To czysta retoryka strachu, skalkulowana na zablokowanie zmiany emocjonalnym szantażem, a nie na rzeczowe zrozumienie tego, co właśnie zakomunikowali jej wyborcy.

Brzmi to niepokojąco znajomo. We Wrocławiu podobny język stosował już prezydent Jacek Sutryk, nazywając obywatelską inicjatywę referendalną „podpalaniem miasta" i sugerując publicznie, że jej organizatorów należy „dobrze prześwietlić", jakby chodziło o zagrożenie bezpieczeństwa, a nie o realizację konstytucyjnego prawa mieszkańców. Jego zastępcy i podwładni mówili wówczas o „niebezpiecznych środowiskach" rzekomo stojących za obywatelską inicjatywą, urzędnicy i lokalni politycy publicznie obrażali mieszkańców korzystających z demokratycznego prawa do zabierania głosu we własnej sprawie.

To nie przypadek, że elity władzy w różnych miastach, niezależnie od siebie, sięgają po niemal identyczny słownik w chwili, gdy czują realne zagrożenie dla swoich stanowisk i wpływów. To znak, że doskonale wiedzą, co się zbliża, i próbują to z góry zdyskredytować, zanim zjawisko nabierze politycznego rozpędu, zanim mieszkańcy zdążą się zorganizować i policzyć swoje siły.

Czy Wrocław wyciągnie wnioski?

Wynik krakowski jest dziś najbardziej wiarygodnym sondażem, jaki mieliśmy od dawna – bo to sondaż przeprowadzony przez samych obywateli, w warunkach realnej stawki, a nie na próbie kilkuset osób dobranej pod tezę zamawiającego. Pokazuje on wyraźnie, że erozja poparcia dla formacji rządzącej dużymi polskimi miastami nie jest chwilowym, przejściowym wahnięciem nastrojów, lecz procesem systematycznym, postępującym jak gangrena – i wcześniej czy później dotrze także do Wrocławia, niezależnie od tego, jak bardzo lokalne elity będą się przed tym bronić.

Pytanie, które musimy sobie dziś zadać, brzmi: czy wrocławianie poczekają biernie, aż ten proces sam dopełni się w naturalnym rytmie kolejnych wyborów samorządowych za kilka lat, czy zdecydują się przyspieszyć rozliczenie władzy już teraz, korzystając z narzędzi, które daje im prawo. Jedyną realną drogą do tego jest referendum – instrument, który pozwala mieszkańcom powiedzieć „dość" bez czekania na odległy kalendarz wyborczy, bez zdawania się na łaskę kolejnej kampanii zdominowanej przez zamawiane sondaże i medialny spin.

Kraków pokazał dobitnie, że to nie jest walka z wiatrakami skazana z góry na porażkę – to walka, którą realnie można wygrać, jeśli tylko mieszkańcy zdecydują się w nią zaangażować. Pytanie brzmi: czy Wrocław będzie gotowy, gdy przyjdzie na to czas?

przez admin

Podwyżki jednak nie do 6,10 zł? Urząd kręci i oszukuje mieszkańców

Podwyżki jednak nie do 6,10 zł? Urząd kręci i oszukuje mieszkańców

Najpierw dziennikarze ujawniają, że urzędnicy chcą w zaciszu gabinetów przepchnąć podwyżkę cen biletów do 6,10 zł. Chwilę później miasto publikuje płomienne dementi. Problem w tym, że zamiast zamknąć temat, magistrat sam podkłada ogień pod zapalnik. Skoro żadnej podwyżki „nie ma”, to dlaczego urzędnicy tak obszernie tłumaczą, dlaczego jest nam ona... absolutnie niezbędna?

Miasto mówi „nie”, ale po cichu urabia radnych

Sprawa z pozoru była prosta. Pojawia się gorąca informacja o gigantycznej, blisko 35-procentowej podwyżce (z 4,60 zł na 6,10 zł). Magistrat reaguje natychmiastowym komunikatem PR-owym. Czytamy w nim wielkimi literami: NIE MA DECYZJI O PODNIESIENIU CENY. Nie ma rzekomo ustalonej daty. Takie stawki nie miały być przedmiotem oficjalnych uzgodnień.

I tu sprawa powinna się zakończyć. Tyle że to dopiero początek festiwalu urzędowej nowomowy.

Większa część tego rzekomego sprostowania to w rzeczywistości gotowy, przygotowany wpis pod tytułem: „Dlaczego znowu zamierzamy sięgnąć do waszych kieszeni”. Urzędnicy zgrabnie tłumaczą, że bilet kosztuje 4,60 zł już od pięciu lat. Przypominają o cenach prądu, które wystrzeliły o 65%. Ubolewają, że z biletów mają zaledwie drobną część miliardowego budżetu na transport miejski.

Interpretacja jest jasna: dzisiaj miasto twierdzi, że 6,10 zł „nie ma na stole”. Ale lista wymówek do wprowadzenia nowej, droższej taryfy jest już wydrukowana i czeka na odpowiedni moment.

Jedno jest pewne - miasto pogrywa sobie z mieszkańcami zamiast otwarcie mówić o swoich planach. Pytane o urabianie radnych - kręci by tylko się nie przyznać, że proces wprowadzania podwyżek już trwa. Znowu oszukują ludzi.

Urzędnikom przeszkadza, że w biletach przestał być najdroższy

Wrocław przez ostatni rok coraz głębiej sięga do kieszeni mieszkańców. Mamy najdroższe śmieci w Polsce, najdroższe ZOO, bardzo drogi aquapark, coraz droższe mieszkania komunalne, TBS-y i opłaty za wodę. Akurat w cenie biletów plasowaliśmy się w środku stawki. Tak się składa, że “genialny” pomysł urzędników przywróci Wrocławiowi zasłużone pierwsze miejsce na liście najdroższych miast do życia w Polsce.

Nie tak dawno Krakusi pogonili prezydenta Miszalskiego m.in. po tym, gdy podniósł mieszkańcom cenę biletu jednorazowego do rekordowych 6 zł. Urzędnicy wrocławscy najwyraźniej poczuli się zawstydzeni i postanowili przebić stolicę Małopolski. Nigdy nie było mowy o stawce 6,10 zł? To o jakiej była mowa? 6,20 zł? 6,30 zł?

Artykuł-uzasadnienie zamiast twardego sprostowania

To klasyczna, cyniczna strategia wrocławskiego Ratusza. Widzieliśmy to już dokładnie przy opłatach za wodę, wywóz śmieci, przy opłatach w TBS i czynszach komunalnych.

1. Obietnice: Przed wyborami lub pod presją inicjatywy referendalnej obiecują, że nie podniosą i zrezygnują z kolesiostwa.
2. Presja: Gdy pojawia się presja społeczna – twardo dementują plotki.
3. Urabianie: Chwilę później zaczynają zakulisowe „konsultacje” z radnymi i głośno narzekają na rosnące koszty.
4. Finał: Gdy tylko presja wyborów lub groźba referendum się oddala - gigantyczny rachunek i tak ląduje na stole wrocławian.

Jeśli urząd faktycznie przymierza się do podniesienia cen biletów, powinien zagrać z mieszkańcami w otwarte karty. Pokazać konkretne symulacje, wyliczyć własne oszczędności w miejskich spółkach czy wreszcie wyciąć ciepłe posadki bez konkursów dla politycznych spadochroniarzy. Zamiast tego serwuje nam zgraną płytę o tym, że „wszystko drożeje”.

Szkoda tylko, że w Ratuszu nie potrafią oszczędzać na kolesiach.

Pasażer płaci, pasażer wymaga (a dostaje figę z makiem)

Pasażer MPK nie dotuje abstrakcyjnego „transportu zbiorowego”. Płaci za konkretną usługę. Chce dojechać do pracy. Punktualnie. Szybko. Latem z włączoną klimatyzacją, a zimą w ogrzewanym, czystym wagonie.

Tymczasem mieszkańcy w sieci nie zostawiają na priorytetach miasta suchej nitki:

„Może mamy jedne z najwolniejszych tramwajów, ale za to teraz będą najdroższe” — ocenia gorzko Piotr. „Kpina! Całe miasto rozkopane, w remontach, nigdzie nie da się normalnie dojechać, a oni będą jeszcze ceny biletów podnosić...” — punktuje Ania. „Koszty utrzymania komunikacji może i rosną, ale byłoby na to utrzymanie więcej pieniędzy, gdyby nie wieczne wydawanie milionów na Śląsk Wrocław i ciepłe posadki urzędników” — trafia w samo sedno Klaudia.

Wrocławianin nie jest bankomatem bez dna. Rachunki za wodę, prąd i odpady drastycznie poszły w górę. Koszty życia w naszym mieście biją ogólnopolskie rekordy. Dlatego każda kolejna podwyżka cen biletów, która nie idzie w parze z żelazną poprawą jakości MPK, jest zwykłym pluciem wyborcom w twarz.

Najpierw rachunek dla władzy, potem dla mieszkańców

Dziś podwyżki rzekomo nie ma. Trzymamy urzędników za słowo.

Będziemy jednak patrzeć władzy na ręce, żeby za parę miesięcy nie okazało się, że „podwyżki niby nie było, ale radni właśnie przegłosowali nową taryfę”. Było tak przy podwyżkach opłaty za odpady (w 2022 roku - mieszkańcy dostali prezent pod choinkę, w tym - zmiany przepychano w sezonie urlopowym). Każdy mieszkaniec ma pełne prawo wiedzieć, ile dokładnie zapłaci za bilet, zanim urzędnicy i politycy przyklepią to w gronie partyjniaków i sługusów władzy, byle tylko opinia publiczna dowiedziała się ostatnia.

Obecna ekipa straciła moralne prawo do wyciągania ręki po nasze pieniądze, skoro najpierw sama nie potrafi gospodarnie zarządzać miastem. Rozwiązanie tego problemu nie leży w ciągłym podnoszeniu cen. Leży w przewietrzeniu Ratusza – i jeśli prezydent oraz rada miejska nie zejdą z drogi ciągłego drenażu naszych portfeli, wrocławianom pozostanie tylko jedna, twarda demokratyczna droga obrony swoich praw: referendum.

przez admin